บทที่ 247: ถอนฟืนใต้กระทะ

หลังจากพูดถึงตรงนี้ หลี่เค่อก็หยุดลงแล้วมองดูพวกเขาถามว่า “พวกท่านมีความคิดเห็นอย่างไรก็พูดออกมา ของเหล่านี้ก็เป็นข้าที่คิดขึ้นมาคนเดียว ทุกคนช่วยกันคิดช่วยกันทำ”

ทุกคนต่างก็เริ่มครุ่นคิด เจียงเฟิงย่อมไม่พูดอย่างแน่นอน เขาเป็นเพียงช่างฝีมือคนหนึ่ง เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรจะพิจารณา

“เตี้ยนเซี่ย การจัดการนาเกลือที่นี่ จะต้องเข้มงวดหน่อยหรือไม่ขอรับ” หลี่เต้าจงลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถาม การจัดการนาเกลือเหล่านี้ของหลี่เค่อ ไม่มีความแตกต่างจากคนเลี้ยงสัตว์ข้างนอกเลย มีเพียงข้อเดียวก็คือพวกเขามีที่พักแยกต่างหาก ไม่อนุญาตให้ติดต่อกับภายนอก

นอกเหนือจากนั้น ของกินของดื่ม หรือแม้กระทั่งเวลาพักผ่อนก็ไม่แตกต่างจากข้างนอกเท่าไหร่ พูดตามตรง ขุนนางทูเจวี๋ยเหล่านี้แม้จะพูดว่าเป็นขุนนาง แต่ก็แตกต่างจากขุนนางของต้าถังที่แบกไม่ไหว หิ้วไม่ขึ้น พวกเขาในชีวิตประจำวันก็ยังคงทำงานเองอยู่บ้าง ดังนั้นจึงเพียงแค่ลำบากขึ้นเล็กน้อย กินแย่ลงเล็กน้อย ร่างกายของคนจำนวนไม่น้อยกลับดีขึ้นไม่น้อยเลย

“ความหมายของท่านคือ?” หลี่เค่วมองดูเขาแล้วถาม