บทที่ 285: ขอบคุณมู่หรงซุ่น

“เกิดอะไรขึ้น? เจ้าคือใคร?” ซงจ้านกั้นปู้มองดูชายหนุ่มที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าตนเอง ชะงักไปเล็กน้อย รีบเอ่ยปากถามทันที

“ท่านจ้านผู่ ข้าคือหลานชายของหัวหน้าเผ่าตันเจิงแห่งเผ่าตันเจิง เมื่อครู่มู่หรงซุ่นได้นำทหารม้าหลายพันนายบุกโจมตีชนเผ่าของเรา!” หลี่เฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสะอื้น ในน้ำเสียงสะอื้นยังแฝงไปด้วยความหวาดกลัวอยู่บ้าง ในตอนนี้บนแขนของหลี่เฟิงได้ถูกดาบกรีดเป็นรอยแผลแผลหนึ่งแล้ว ข้างบนได้พันแผลไว้แล้ว บนผ้าไหมที่ใช้พันแผลยังพอจะมองเห็นเลือดซึมออกมาได้จางๆ!

“อะไรนะ?! เมื่อไหร่กัน?”

“ก็ก่อนที่ข้าจะเดินทางมานี่เอง พอดีข้าได้ยินมาว่าท่านจ้านผู่ท่านจะนำทัพไปกวาดล้างมู่หรงซุ่น...” หลี่เฟิงเล่าเรื่องให้ซงจ้านกั้นปู้ฟังอย่างรวดเร็ว

“ไป! พาข้าไปยังเผ่าตันเจิง!” ซงจ้านกั้นปู้กล่าวอย่างรวดเร็ว