บทที่ 325: มาเลย

หลี่เค่อยิ้ม แล้วก็ถามอีกครั้ง: “ท่านทั้งสองคิดว่า มีฮ่องเต้กี่พระองค์ที่สามารถทำได้เหมือนเสด็จพ่อของข้า?”

“ไม่มากนัก” เว่ยเจิงก็เอ่ยปากขึ้นมาประโยคหนึ่ง

“อืม เช่นนั้นแล้วถ้าหากราชการที่หลี่ไท่ต้องจัดการมีมากกว่านี้เล่า? ด้วยปริมาณฎีกาที่ยุ่งเหยิงในช่วงปลายปีของต้าถัง อย่างน้อยในช่วงเวลาหนึ่งเดือนก่อนจะถึงปีใหม่นี้ เขาจัดการฎีกาทุกวัน ก็อาจจะยังจัดการไม่หมด”

“ชีวิตเช่นนี้ข้าไม่รู้ว่าเขาจะทนได้นานแค่ไหน อย่างไรเสียข้าก็ไม่ทำแม้แต่วันเดียว ถ้าหากเขาสามารถยืนหยัดต่อไปได้เป็นเวลาหนึ่งเดือนโดยไม่มีคำบ่นเลยแม้แต่น้อย และยังทำต่อไปได้ ข้าคิดว่า ข้ากับท่านพี่ใหญ่ของข้ายอมให้เขาเป็นรัชทายาทก็ไม่มีปัญหา”

ฝาง, เว่ย: “...”