บทที่ 327: สระว่ายน้ำนี้ทั้งยาวทั้งใหญ่ทั้งขาว

เมื่อเดินมาถึงขอบบ่อน้ำร้อน หลี่ไท่มองดูบ่อน้ำร้อนที่ลึกอย่างน้อยก็เกินกว่าหนึ่งช่วงตัวคน ภายในปูด้วยหินอ่อนขาวฮั่นไป๋อวี้ทั้งหมด บ่อน้ำร้อนขนาดมหึมายังคงมีไอร้อนลอยกรุ่น แต่รอบๆ กลับไม่เห็นที่สำหรับให้ความร้อนเลย

“ท่านพี่สาม นี่...ทำได้อย่างไรหรือขอรับ? ที่นี่ก็ไม่มีบ่อน้ำพุร้อนนี่นา” หลี่ไท่เอ่ยถามอย่างงุนงง แช่บ่อน้ำร้อน ใครบ้างจะไม่อยากแช่ แต่แม้กระทั่งเสด็จพ่อในฤดูหนาวก็ยังต้องต้มน้ำในบ่อที่ไม่ใหญ่มาก หรือไม่ก็เสด็จไปยังภูเขาหลีซาน ที่นั่นมีบ่อน้ำพุร้อน

แต่ที่นี่ของหลี่เค่อเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่

“ด้านนอกมีที่สำหรับต้มน้ำโดยเฉพาะ แล้วเดินท่อทองแดงเข้ามา” หลี่เค่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ในอาคารสระว่ายน้ำแห่งนี้ย่อมมีเครื่องทำความร้อนอยู่แล้ว ขณะเดียวกันรอบๆ สระที่มองไม่เห็นก็มีท่อทองแดงล้อมรอบอยู่ ภายในก็เป็นน้ำร้อนที่หมุนเวียนเหมือนกับเครื่องทำความร้อน

คล้ายกับระบบทำความร้อนใต้พื้นในยุคหลัง เพียงแต่ใช้การหมุนเวียนของท่อทองแดงเพื่อรักษาอุณหภูมิ ขณะเดียวกันน้ำในสระว่ายน้ำก็มีหม้อต้มน้ำร้อนขนาดใหญ่หลายเครื่องคอยต้มน้ำหมุนเวียน ถึงจะสามารถรักษาอุณหภูมิของน้ำในนี้ไม่ให้ลดลงได้