บทที่ 330: พี่สามจะพาเจ้าไปพูดเอง

ขณะที่หลี่ไท่กำลังครุ่นคิดกับตนเองอยู่ หลี่เค่อก็รอจนเขาคิดได้พอสมควรแล้ว ถึงได้ยื่นมือไปตบบ่าของเขา จากนั้นก็เริ่มปลูกฝังความคิดอีกอย่างหนึ่งให้แก่เขา: “เอาล่ะ ท่านอย่าได้คิดฟุ้งซ่านไปเลย อยากจะเป็นก็เป็นสิ พูดตามตรง ในสายตาของข้าแล้ว ก็มีแต่ท่านกับท่านพี่ใหญ่ที่คิดมาก ดูข้าสิ ข้าไม่เคยคิดที่จะเป็นฮ่องเต้เลยแม้แต่น้อย ท่านคิดว่าพี่สามไม่มีใครสนับสนุนรึ?”

“หา?” หลี่ไท่งุนงงเล็กน้อย

“ไม่กลัวที่จะบอกท่าน ท่านดูสิ ต้าถังรายสัปดาห์ของพี่สาม บารมีของพี่สามในหมู่ราษฎรเมืองฉางอัน บารมีของพี่สามในหมู่ทหารฝู่ปิงเหล่านั้น พี่สามหากอยากจะเป็นฮ่องเต้องค์นั้น อันที่จริงพี่สามก็มีโอกาสเช่นกัน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น พี่สามมีสายเลือดของราชวงศ์สุยก่อนหน้าก็จริง แต่ในหมู่ขุนนางในราชสำนัก ขุนนางของราชวงศ์สุยก่อนหน้าก็มีอยู่มากมาย!”

“และตระกูลใหญ่เหล่านั้น ท่านคิดว่าไม่มีใครสนับสนุนพี่สามรึ? ห้างสรรพสินค้าโหย่วเจียนท่านก็รู้ดี ห้าสกุลเจ็ดตระกูลล้วนมาสมัครสมาชิกบัตรทอง ห้าแสนกว้าน ท่านคิดว่าพวกเขาทำไปเพื่ออะไร? เงินเหล่านั้นหลังจากที่สมัครไปแล้ว พวกเขาก็แทบจะไม่ได้ใช้จ่ายเลย พวกเขามาเพื่อสมัครสมาชิกงั้นรึ? พวกเขามาเพื่อส่งเงินให้ข้าต่างหาก”

“ท่านว่าถ้าหากข้าอยากจะให้พวกเขาสนับสนุน พวกเขาจะสนับสนุนข้าหรือไม่?” หลี่เค่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม