บทที่ 365: เรื่องไม่คาดฝัน

เขาเผลอมองไปทางหลี่เค่อ หลี่เค่อก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี หลี่เค่อไม่ได้รู้ว่าการมีลูกจะส่งผลกระทบมากเพียงใด แต่ในฐานะคนยุคหลัง เขาย่อมรู้ดีว่าการมีลูกหนึ่งคนสำหรับผู้หญิงแล้วอันตรายเพียงใด ร่างกายของจักรพรรดินีจ่างซุนเช่นนั้น ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าการตั้งครรภ์ลูกหนึ่งคนมีผลเสียมากเพียงใด

“ข้าทราบแล้ว ขอบคุณท่านปรมาจารย์ซุน” หลี่ซื่อหมินทรงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ทรงทำความเคารพซุนซือเหมี่ยวอย่างนอบน้อม

“ฝ่าบาทเกรงพระทัยแล้ว” ซุนซือเหมี่ยวพลางทำความเคารพตอบ พลางมองหลี่เค่อแวบหนึ่งอย่างสงสัยอยู่บ้าง ปฏิกิริยาเช่นนั้นของหลี่ซื่อหมิน เกรงว่าองค์ชายฉินหวางก็คงจะเคยทูลเรื่องนี้กับฝ่าบาทแล้ว แต่ลูกชายกล้าที่จะพูดคำพูดเช่นนี้กับพ่อรึ? องค์ชายฉินหวางบ้าบิ่นอยู่บ้าง

หลังจากออกจากห้องหนังสือแล้ว สีพระพักตร์ของหลี่ซื่อหมินก็กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง หรือแม้กระทั่งยังประดับด้วยรอยยิ้ม องค์หญิงฉางเล่อและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างนอกเมื่อเห็นสีพระพักตร์เช่นนี้ของหลี่ซื่อหมิน ก็ย่อมต้องผ่อนคลายลงไปมากในทันที

ต่อมาก็คือการจับชีพจรให้คนอื่นๆ ต่อไป พอถึงตาของเหล่าองค์หญิง คนแรกที่ซุนซือเหมี่ยวจับชีพจรให้องค์หญิงฉางเล่อ พอจับชีพจรเสร็จก็มององค์หญิงฉางเล่อแวบหนึ่งอย่างประหลาดใจอีกครั้ง ถึงได้ตรัสกับหลี่ซื่อหมินอย่างพอพระทัยว่า: “การกระทำของฝ่าบาทครั้งถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิงฉางเล่อไม่ควรจะอภิเษกสมรสเร็วเกินไป ถ้าหากทรงมีพระประสูติกาลตั้งแต่อายุยังน้อยเกินไป เกรงว่าองค์หญิงในวัยยี่สิบปีก็อาจจะต้องเผชิญกับอันตรายถึงชีวิตได้”