บทที่ 383: นี่คือสัญญาของพวกเรา

หลังจากสลัดความคิดที่วุ่นวายออกจากสมองแล้ว หลี่เค่อยิ้มแล้วกล่าวว่า: “ข้าดูแล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาทานอาหารแล้ว ถ้าหากทุกคนไม่รังเกียจ ให้ข้าทานข้าวที่พวกท่านทำสักชามได้หรือไม่?”

คำพูดของหลี่เค่อ ทำให้ราษฎรทุกคนชะงักไป หลิวเหล่าซานลุกขึ้นจากพื้นอย่างตะกุกตะกักแล้วกล่าวว่า: “องค์...องค์ชาย ข้า...ท่าน...ท่านจะเสวยอาหารของพวกเรา เป็นเกียรติของพวกเรา...เพียงแต่...เพียงแต่อาหารเป็นเพียงแค่บะหมี่...ท่านเสวยไม่ชิน”

“ฮ่าๆๆๆ ใครว่าข้าเสวยไม่ชิน ข้าเป็นคนที่เคยไปซีโจวมาแล้วนะ สถานการณ์ที่ซีโจวซับซ้อนกว่าที่นี่มากโข มาๆๆ ตักบะหมี่ให้ข้าชามหนึ่ง” หลี่เค่อหัวเราะฮ่าๆ สองที

“เร็ว...ทำบะหมี่ให้องค์ชายชามหนึ่ง” ราษฎรเหล่านี้ล้วนเรียบง่าย พวกเขาก็ไม่เหมือนกับคนอย่างเฒ่าจ่างซุนจอมเจ้าเล่ห์เหล่านั้น ในสมองคิดอะไรมากมายขนาดนั้น หลี่เค่อพูดเช่นนี้ พวกเขาก็เชื่อแล้ว ในทันใดนั้นก็ให้ทำบะหมี่ให้หลี่เค่อชามหนึ่ง

“ไป พวกเราไปดูเตาของพวกท่านกัน ข้าจะมาลวกเอง” หลี่เค่อลุกขึ้นยืนโดยตรง เดินไปยังบ้านของหลิวเหล่าซาน