บทที่ 402: ไม่มีสิ่งใดงดงามเกินกว่าเรื่องราวในโลกหล้า

หลังจากบรรทมตื่นขึ้นมาในตำหนักบรรทมของพระมารดาแล้ว หลี่เค่อก็รู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว! การบรรทมครั้งนี้ช่างสบายเหลือเกิน ดื่มสุราเล็กน้อยแล้วนอนหลับ ช่างดีจริงๆ

ลุกขึ้นจากเตียง นางกำนัลก็เตรียมของสำหรับบ้วนพระโอษฐ์ไว้เรียบร้อยแล้ว หลี่เค่อบ้วนพระโอษฐ์ ชำระล้างร่างกาย หนึ่งที ถึงได้ทรงเปลี่ยนฉลองพระองค์อีกชุดหนึ่ง ฉลองพระองค์ที่ทรงสวมใส่อยู่บนพระวรกายก็ธรรมดาอย่างยิ่ง แม้ว่าเนื้อผ้าอะไรพวกนั้นจะเป็นไปไม่ได้ที่จะ แย่ แต่ว่ารูปแบบอะไรพวกนั้นล้วนเป็นแบบธรรมดา

หลังจากเสด็จออกจากตำหนักข้างไปยังตำหนักใหญ่ หยางเฟยก็ทรงตื่นบรรทมแล้ว ในตอนนี้กำลังทรงสนทนากับหลี่อินอยู่

“เสด็จแม่ ขอให้พระพักตร์อ่อนเยาว์คงอยู่เสมอ ดุจบุปผาบนกิ่งไม้ ทุกปีทุกปีไป” หลี่เค่อกล่าวอวยพรปีใหม่ให้แก่เสด็จแม่ของตนเองอย่างเป็นทางการก่อน

เมื่อวานอยู่เฝ้าส่งท้ายปีเก่าจนถึงวันนี้ อันที่จริงขั้นตอนการอวยพรปีใหม่ของคนสนิทอย่างพวกเขากลับยังไม่ได้ดำเนินเลย โดยทั่วไปล้วนเป็นตอนที่งานเลี้ยงเย็นวันนี้เริ่ม