บทที่ 436: พี่ชายตัวซวยของข้า

แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาก็สับสนอย่างยิ่ง ความสับสนอยู่ที่ว่า... นี่จะไม่ใช่ว่าต้องไปคืนดีกับองค์ชายฉินหวางหรอกรึ? ยังจะต้องส่งของขวัญให้องค์ชายฉินหวางอีก? องค์ชายตรัสไว้แล้วว่า เมื่อตีได้แคว้นหนึ่ง ก็จะจัดตั้งบริษัทการค้าของรัฐขึ้นมา

เช่นนั้นแล้วบริษัทการค้านี้ก็ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะนำตระกูลใหญ่ทั่วหล้าเข้ามาทั้งหมด

อีกทั้งรอบๆ ยังมีแคว้นน้อยใหญ่อีกมากมาย ถึงตอนนั้นย่อมต้องเกิดการแย่งชิงกันอย่างแน่นอน ใครจะได้ก่อนใครจะได้หลัง? ใครจะได้มากใครจะได้น้อย? ผลประโยชน์มหาศาลที่อยู่เบื้องหลังนี้หมายความว่า ยังไม่ต้องพูดถึงการได้มาซึ่งหุ้นทั้งหมด 51% แค่เพียงได้มา 1% ก็อาจจะหมายถึง 'ชามข้าวทองคำ' ที่ไม่มีวันหมดสิ้นสำหรับทั้งตระกูลแล้ว

ต่อให้ลูกหลานรุ่นหลังจะโง่เขลาเพียงใด ก็ไม่มีทางอดตายอย่างแน่นอน ที่แต่ละตระกูลฝังเงินไว้มากมายหลายปีมานี้ ก็เพื่อป้องกันเรื่องเหล่านี้มิใช่หรือ?

สิ่งล่อใจเช่นนี้ ไม่มีผู้ใดสามารถปฏิเสธได้