บทที่ 456: ต้องเป็นพ่อค้าผู้เปี่ยมเมตตาธรรม พ่อค้าผู้ทรงคุณธรรม

อย่างไรเสียเงินขององค์ชายฉินหวางก็สามารถตรวจสอบได้ ต่อให้ห้างสรรพสินค้าโหย่วเจียนจะทำกำไรได้มาก แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำเงินได้มากมายขนาดนี้! และในตอนนี้ ทุกอย่างก็กระจ่างแจ้งในที่สุด ที่แท้ก็เป็นพ่อค้าเหล่านี้ที่บริจาค!

ห้าล้านกว่าก้วน นี่มันเกินกว่าจินตนาการของพวกเขาไปมาก!

เงินจำนวนนี้สำหรับตระกูลใหญ่อย่างพวกเขาแล้ว ต่อให้เป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดไม่กี่ตระกูล การจะนำออกมาในคราวเดียวก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ อย่างไรเสียสินทรัพย์ถาวรของพวกเขามีมากกว่า และฝ่าบาทกลับสามารถใช้พ่อค้าเล็กๆ เหล่านี้รวบรวมพลังอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ได้

พวกเขาพลันเข้าใจขึ้นมาในทันทีว่า เหตุใดองค์ชายฉินหวางจึงไม่เคยเกรงกลัวพวกเขา หรือจะพูดอีกอย่างก็คือไม่ต้องการเงินทุนในมือของพวกเขา เพราะพระองค์มีแหล่งเงินทุนเป็นของตนเอง มิน่าเล่าองค์ชายฉินหวางจึงกล้าที่จะเพิ่มเงินเดือนของราษฎรรอบข้างขึ้นเป็นห้าเท่าของเดิม!

ขณะที่พวกเขากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อยู่ หลี่เค่อที่ยืนอยู่บนเวทีก็กล่าวต่อไปด้วยสีหน้าสงบนิ่ง