บทที่ 458: วาดขนมเปี๊ยะหาเงิน

เงินที่ขาดทุนไปเหล่านี้ล้วนแต่เป็นเงินเดือนที่จ่ายให้แก่บุคลากรของบริษัทการค้า พวกเขาใช้มันเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว เลี้ยงดูตนเอง พูดให้ถึงที่สุดแล้วก็ล้วนแต่อยู่ในมือของราษฎรต้าถัง หลี่เค่อไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เขาปรารถนาที่จะนำเงินทั้งหมดไปไว้ในมือของราษฎร เพราะนั่นหมายความว่าราษฎรมีช่องทางในการทำเงินแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ดี!

เมื่อราษฎรสามารถทำเงินได้ หลี่เค่อก็จะสามารถทำเงินได้มากขึ้น เงินก็จะหมุนเวียนขึ้นมา เมื่อเงินหมุนเวียนขึ้นมา ต้าถังก็จะมั่งคั่งร่ำรวยอย่างสมบูรณ์!

นี่ต่างหากคือวิธีการใช้เศรษฐกิจที่ถูกต้อง

"พ่ะย่ะค่ะ" เถียนเหมิงรับคำอย่างเงียบๆ เขาจะพูดอะไรได้อีกเล่า

"ปีนี้เป็นปีที่สำคัญอย่างยิ่ง แผนการป่าล้อมเมืองของเราในปีนี้ยังไม่สามารถเริ่มดำเนินการได้ แต่สัญญาที่ทำกับราษฎรบางส่วน ให้พวกเขาเปลี่ยนจากการเพาะปลูกเอง ปั่นด้ายเอง ทอผ้าเอง มาเป็นการเพาะปลูกเฉพาะทางนั้นสามารถลงนามได้แล้ว" หลี่เค่อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว