บทที่ 490: ศรัทธาคือกำลังอย่างหนึ่ง

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ฉางเล่อก็ให้คนนำเครื่องมือการเกษตรที่เตรียมไว้แล้วเข้ามา

"ครั้งนี้ข้ามา ได้นำเครื่องมือการเกษตรแบบใหม่ที่พี่สามของข้าวิจัยและพัฒนาขึ้นมาให้แก่ท่านผู้เฒ่าพวกท่านด้วย คันไถโค้งและรถหว่านเมล็ดพันธุ์อย่างละหนึ่งชุด ข้ารู้ว่าของเหล่านี้ไม่มาก แต่ว่าตอนนี้คลังหลวงของต้าถังไม่ได้ร่ำรวย ปีที่แล้วยังมีผู้ลี้ภัยนับไม่ถ้วนเร่ร่อนอยู่ใกล้เมืองฉางอัน ดังนั้นครั้งนี้ผู้ที่ออกเงินก็ไม่ใช่คลังหลวง แต่เป็นราชวงศ์ต้าถังที่ออกเงินช่วยเหลือ ข้ารู้ว่าเงินช่วยเหลือเพียงเท่านี้ไม่สามารถชดเชยการสละชีพของหวังจู้ได้ แต่ทั่วหล้ายังมีวีรชนเฉกเช่นหวังจู้อีกมากมาย"

"รอจนต้าถังของเราแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ย่อมต้องสามารถให้เงินช่วยเหลือแก่พวกท่านได้มากขึ้น ณ ที่แห่งนี้ ข้าขออภัยต่อท่านผู้เฒ่าหวังท่านก่อน" ฉางเล่อกล่าวเสียงเบา พูดจบ นางก็ทำความเคารพอย่างจริงจังอีกครั้งหนึ่ง

"องค์หญิงทรงกล่าวหนักไปแล้ว หากหวังจู้ใต้พื้นพิภพรับรู้ได้ เขาหลับตาลงได้แล้ว หลับตาลงได้แล้ว" ท่านผู้เฒ่าหวังกล่าวพลางหลั่งน้ำตา

ทหารองครักษ์ด้านหลังนำคันไถโค้งหนึ่งชุดและรถหว่านเมล็ดพันธุ์แบบใหม่เอี่ยมหนึ่งชุดเข้ามา ช่างฝีมือที่มาพร้อมกับรถก็เดินเข้ามาประกอบสิ่งเหล่านี้อย่างรวดเร็ว