บทที่ 492: พวกท่านวางใจให้ข้าสำเร็จราชการแทนได้อย่างไรกัน?

หลี่เค่อไม่ได้สนใจว่าคนทั้งสามกำลังคิดอะไรอยู่ แต่กล่าวต่อไปตามใจตนเอง

"เมื่อมันปรากฏขึ้น เมื่อมันถูกพวกเรามอบความหมายพิเศษให้แก่มัน เมื่อมันกลายเป็นธงที่ชโลมด้วยเลือดของวีรชนนับไม่ถ้วน มันก็ถูกกำหนดให้กลายเป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของทหารฝู่ปิงหลายแสนนายของต้าถัง"

"คนเราจะขาดอะไรก็ได้ แต่ขาดจิตใจที่รักชาติไม่ได้ จิตใจที่รักชาติเป็นองค์ประกอบสำคัญของการก่อตั้งชาติ! หากไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินของประเทศหนึ่งไม่มีจิตใจที่รักชาติแล้ว เช่นนั้นประเทศนี้ก็อยู่ไม่ไกลจากความพินาศแล้ว"

"ธงชาติผืนนี้ เป็นตัวแทนของต้าถัง มันได้ทำให้แนวคิดของประเทศชาติเป็นรูปธรรมขึ้นมาในระดับหนึ่ง ประเทศชาติเป็นแนวคิดที่เลื่อนลอยและจับต้องไม่ได้ ทุกคนต่างก็รู้ว่าต้องรักชาติ แต่กลับไม่รู้ว่าชาติอยู่ที่ใด แม้ว่ามันจะเป็นเพียงธงผืนเล็กๆ ผืนหนึ่ง แต่เมื่อมันถูกมอบแนวคิดของธงชาติให้แล้ว มันก็จะสามารถกลายเป็นสัญลักษณ์ในใจของราษฎรนับไม่ถ้วนของต้าถังได้!"

"บางครั้ง ในสนามรบที่สถานการณ์เลวร้าย บางทีก็อาจจะปรากฏธงชาติผืนเล็กๆ เช่นนี้ขึ้นมา ก็จะสามารถส่งผลกระทบต่อทิศทางของทั้งสนามรบได้ ในยามเผชิญภัยพิบัติทางสวรรค์ที่สถานการณ์เลวร้าย บางทีก็อาจจะเป็นธงผืนเล็กๆ เช่นนี้ ที่จะสามารถทำให้ผู้ประสบภัยจำนวนมากขึ้นอดทนจนกระทั่งความช่วยเหลือของราชสำนักมาถึงได้"