บทที่ 574: การเดินทางของตัวจี๋ (ตอนจบ)

"ใช่! เทพเจ้าที่พวกเรานับถือไม่ใช่เช่นนี้! เทพเจ้าจะปล่อยให้พวกเรามีชีวิตที่เศร้าโศกเช่นนี้ได้อย่างไร! เทพเจ้าจะมองดูขุนนางเหล่านั้นดูหมิ่นเหยียดหยาม กดขี่พวกเราได้อย่างไร?!" ทาสคนหนึ่งที่เพิ่งจะมาในวันนี้พลันตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ก่อนหน้านี้เขาเป็นผู้ศรัทธาที่เคร่งครัด แต่ในอดีตความศรัทธาของเขากลับชาชิน เขาใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวดอย่างยิ่ง แต่เขากลับเพียงแค่รู้สึกว่าเป็นปัญหาของตนเอง เป็นเพราะตนเองไม่ได้รับพระคุณจากเทพเจ้า

แต่หลังจากที่ได้ฟังคำพูดของตัวจี๋แล้ว เขาก็พลันเข้าใจอะไรหลายอย่าง เทพเจ้าย่อมยุติธรรม แต่ว่าขุนนางเหล่านั้น ขุนนางที่รังแกเขาเหล่านั้นได้ขโมยสถานะของทูตสวรรค์ไป! พวกเขาคือปีศาจ!

"ใช่! พี่ชายผู้นี้พูดถูกเผง!"

"ขุนนางเหล่านี้ล้วนแต่รังแกพวกเราที่ไม่ได้อ่านหนังสือ รังแกพวกเราที่ไม่เข้าใจ พวกเขาจะบอกแก่พวกเราเพียงว่า เป็นเพราะพวกเรามีบาปกรรม ดังนั้นพวกเราจึงควรจะใช้ชีวิตเช่นนี้ พวกเราควรจะอธิษฐานต่อเทพเจ้า รับใช้ทายาทของทูตสวรรค์อย่างพวกเขาเหล่านี้ ถึงจะสามารถได้รับการอภัยจากเทพเจ้าได้!"

"แต่พวกเราเกิดมามีบาปกรรมอะไร?! พวกเราตั้งแต่เกิดมาก็ต้องทำงานให้แก่ขุนนางที่เรียกกันว่าเหล่านี้ รับใช้คนเหล่านี้ ลูกๆ ของพวกเราเพียงแค่อายุสองสามขวบก็อาจจะต้องไปต้อนแกะ ในระหว่างทางต้อนแกะก็อาจจะถูกเหยี่ยวบนฟ้าโฉบไป ถูกหมาป่าบนพื้นดินจู่โจมกัดตาย"