บทที่ 604: หรือว่าจะปั้นหลี่ซื่อหมินให้เป็นทรราช

พื้นที่ดินแดนของหลินอี้นั้นไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก พื้นที่ที่มันครอบครองอยู่ประมาณเส้นแบ่งเขตระหว่างจังหวัดกว๋างบิ่ญและจังหวัดห่าติ๋ญในยุคหลังไปจนถึงบริเวณใกล้เคียงกับญาจางในยุคหลัง มีเพียงช่วงกลางเท่านี้ และพื้นที่เวียดนามทางตอนใต้ของญาจางในยุคหลังปัจจุบันยังคงเป็นของเจินล่า

เจินล่าหรือก็คือประเทศกัมพูชาในยุคหลัง พูดตามตรง เจินล่าในประวัติศาสตร์เคยแข็งแกร่งอย่างยิ่ง เพียงแต่หลังจากที่ตกต่ำลงในช่วงกลางแล้ว ก็ไม่ฟื้นคืนมาอีกเลย และกัมพูชาและเวียดนามก็นับได้ว่าเป็นศัตรูกันมาหลายชั่วอายุคน บนโตนเลสาบของกัมพูชาในปัจจุบันก็ยังคงมีชาวเวียดนามในอดีตอาศัยอยู่หลายหมื่นคน

แต่ต้องยอมรับว่า ฟ่านเฟินจื้อผู้นี้รู้จักปรับตัวตามสถานการณ์อย่างยิ่ง ไม่มีอะไรทำก็ถวายเครื่องราชบรรณาการให้หลี่ซื่อหมิน นกแก้วหลากสีสัน ไข่มุก ของล้ำค่าต่างๆ ถวายให้หลี่ซื่อหมินไม่น้อยเลย

นี่ก็คือเหตุผลว่าเหตุใดหลี่เค่อจึงรีบมาที่หลินอี้เป็นอันดับแรก ทั้งสองฝ่ายมีประวัติการแลกเปลี่ยน "ที่เป็นมิตร" ต่อกัน แน่นอนว่าย่อมต้องมาที่หลินอี้ก่อน

และอีกเหตุผลหนึ่งที่เขามาหลินอี้ ก็คือความขัดแย้งภายในประเทศของหลินอี้นั้นรุนแรง