บทที่ 607: การระดมยิง

"วู้ด" เสียงแตรแหลมคมดังขึ้น ทหารที่ตามหลังช้างศึกเหล่านี้มาก็เริ่มเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างพร้อมเพรียงอย่างรวดเร็ว แต่พวกเขาก็ไม่ได้บุกจู่โจมโดยตรง อย่างไรเสียพวกเขาก็ยังอยู่ห่างจากพวกหลี่เค่อที่นี่ประมาณสองสามลี้

"ปัง" "ปัง" เสียงฝีเท้าที่พร้อมเพรียงกันดังมาอย่างต่อเนื่อง ทหารเรือทั้งหมดเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบกำลังเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งบดบังหลี่เค่อไว้ด้านหลังโดยสิ้นเชิงจึงได้หยุดฝีเท้าลงตามคำสั่ง

หลี่เค่อไม่ได้จากไป สถานที่นี้ของเขาตอนนี้อยู่บนที่สูงแล้ว ห่างจากแนวรบหน้าสุดอย่างน้อยก็เกือบสองร้อยกว่าเมตร ระยะห่างนี้สำหรับยุคอาวุธเย็นแล้วถือว่าปลอดภัยอย่างยิ่ง

หลี่เค่อกลับอยากจะดูว่าทหารที่ตนเองฝึกฝนออกมานั้นตกลงแล้วมีพลังรบมากเพียงใด

ฟ่านเจิงขี่อยู่บนช้างศึก สีหน้าเย็นชา เมื่อครู่ระยะทางไกลเกินไปมองไม่ค่อยชัดเจน ทำได้เพียงเห็นกลุ่มทหารที่สวมใส่ชุดเกราะ แต่เมื่อระยะทางใกล้เข้ามา สีหน้าของฟ่านเจิงก็เคร่งขรึมขึ้นมา อย่างน้อยทหารสามพันนายขึ้นไป แถวหน้าถือโล่โค้งสูงอย่างน้อยครึ่งตัวคน และทั่วทั้งร่างของพวกเขาล้วนแต่เป็นชุดเกราะชนิดพิเศษ เขารู้สึกว่ามันปกปิดได้สมบูรณ์กว่าเกราะหมิงกวงเสียอีก!