บทที่ 618: นี่มันช่างไม่ทนมือทนเท้าเสียจริง

เคอบาเอ่อร์นำกองทัพเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง หลินอี้มีคนก่อกบฏ และกษัตริย์ของหลินอี้ก็รีบร้อนที่จะปราบกบฏ โดยธรรมชาติแล้วก็ย่อมต้องโยกย้ายกองทัพจำนวนมากไปยังเมืองหลวง ในตอนนี้กำลังทางตอนใต้ของพวกเขาโดยธรรมชาติแล้วก็อ่อนแออย่างยิ่งยวด

เคอบาเอ่อร์ได้ส่งคนไปทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากกษัตริย์แล้ว แต่ในขณะเดียวกันตัวเขาเองก็ได้ตัดสินใจอย่างกล้าหาญ

เดิมทีเจินล่าก็จ้องเขม็งหลินอี้มานานแล้ว ในฐานะที่เป็นประเทศทางตอนเหนือที่เพิ่งจะกลืนกินอาณาจักรฝูนานไปได้ไม่กี่ปี เจินล่าในตอนนี้ก็ค่อนข้างมีความทะเยอทะยาน เพียงแต่ต้าถังแข็งแกร่งเกินไป และเจินล่าก็เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้กำลังทหารกับประเทศโดยรอบ เพราะว่าประเทศโดยรอบล้วนแต่เป็นประเทศราชของต้าถัง

พวกเขาต้องการจะใช้กำลังทหารก็ทำได้เพียงผ่านต้าถังไปไกล่เกลี่ย ไม่มีใครกล้าเผชิญหน้ากับกองทัพของต้าถัง ดังนั้นไม่ว่าจะยินดีหรือไม่ยินดีพวกเขาก็ไม่มีโอกาส แต่ว่าครั้งนี้แตกต่างออกไป

หลินอี้มีคนก่อกบฏ พวกเขาเจินล่าโดยธรรมชาติแล้วก็ย่อมต้องช่วยเหลือประเทศเพื่อนบ้านของตนเอง และยังมีอีกเรื่องหนึ่ง หากว่ากษัตริย์หลินอี้สามารถปราบกบฏได้อย่างรวดเร็ว เช่นนั้นเขาก็จะบอกว่าเพื่อเป็นการปกป้ององค์หญิงซูเย่ลี่แห่งเจินล่า ไม่ต้องสนใจว่าซูเย่ลี่จะสำคัญหรือไม่สำคัญ ในตอนนี้พระนางสำคัญอย่างยิ่ง พระนางก็ต้องสำคัญ!