บทที่ 622: นี่ต่างหากที่เรียกว่าชนะด้วยกันทั้งสองฝ่ายอย่างแท้จริง

«สนธิสัญญาเซี่ยงหลิน» โดยพื้นฐานแล้วก็มีห้าข้อนี้ แม้ว่าผู้ลงนามทั้งสองฝ่ายจะไม่ใช่ฮ่องเต้ แต่ว่าคนหนึ่งคือองค์ชายแห่งต้าถัง อีกคนหนึ่งคือองค์ชายรัชทายาทอันดับหนึ่งของเจินล่า ข้อตกลงฉบับนี้โดยธรรมชาติแล้วก็มีผลบังคับใช้

หลังจากที่ลงนามแล้ว ภวก็ได้นำซูเย่ลี่กลับไปยังเจินล่า เขาต้องกลับไปรายงานต่อเสด็จพ่อของเขา และส่วนเรื่องการค้าที่เหลือก็จะย้ายไปดำเนินการที่เมืองกู่หลัว และถึงตอนนั้นผู้ที่ทำการค้าก็จะเป็นขบวนเรือสินค้าทางทะเลแห่งต้าถังแล้ว ก็ไม่ต้องให้หลี่เค่อต้องมาเป็นกังวลอีก

นอกจากนี้แล้ว ราคาสินค้าที่เฉพาะเจาะจง อย่างเช่นผ้าไหมชั้นกลาง ก็ประมาณสี่สิบสือข้าวสารแลกหนึ่งผืน และอย่างเช่นผ้าไหมที่ระดับสูงกว่า ที่ทอด้วยวิธีการทอผ้าชั้นสูงผ่านเครื่องทอผ้าลายดอก ก็จะเพิ่มขึ้นจากพื้นฐานของผ้าไหมธรรมดายี่สิบเท่าเป็นอย่างต่ำ ประมาณแปดร้อยถึงหนึ่งพันห้าร้อยสือข้าวสารแลกหนึ่งผืน

แน่นอนว่าผ้าไหมชั้นสูงเหล่านี้ ในต้าถังก็มีราคาค่อนข้างแพงอยู่แล้ว ที่นี่ปริมาณการขายย่อมไม่มากนัก และที่เจินล่ารวมถึงประเทศโดยรอบ ต่อให้เป็นพวกขุนนางเองก็ใช่ว่าจะสามารถสวมใส่ได้ตลอดทั้งปี

แต่ว่าก็ไม่เป็นไร ผ้าไหมชั้นสูงเหล่านี้หลี่เค่อก็ไม่ได้เตรียมจะขายในปริมาณมาก