บทที่ 629: อนุทวีปอินเดียจะวุ่นวายหรือไม่ฉินหวางเป็นผู้ตัดสิน

หลี่เค่อยิ้ม พูดตามตรง คนยุคหลังล้วนพูดว่า ที่ราบสูงชิงไห่ ทิเบตและเทือกเขาหิมาลัยและอื่นๆ ได้ขวางกั้นภัยคุกคามจากตะวันตกที่มีต่อจีน ถึงได้ทำให้อารยธรรมของจีนสามารถสืบทอดลงมาได้อย่างไม่ขาดตอน

ไม่ใช่ว่าหลี่เค่อจะยกยอตัวเอง ที่ราบสูงชิงไห่ ทิเบตและเทือกเขาเป็นชุดๆ จริงๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าตกลงแล้วช่วยใครกันใครไว้

อย่าว่าแต่ที่ราบสูงชิงไห่ ทิเบตเลย แค่เทือกเขาเหิงต้วนทางฝั่งยูนนานนั่นหากเป็นที่ราบผืนหนึ่ง เชื่อมต่อเข้ากับที่ราบลุ่มเสฉวน ท่านลองดูอีกทีสิ

"คำพูดเหล่านี้ก็ไม่ต้องพูดมากแล้ว ครั้งนี้ข้ามาเดิมทีก็เพื่อจะไปทำธุรกิจที่เปอร์เซีย ในเมื่อระหว่างทางได้พบกับจ้านผู เช่นนั้นก็มาพบกันสักหน่อย ก็มาพูดคุยกันต่อเกี่ยวกับธุรกิจระหว่างพวกเรา" หลี่เค่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ความหมายขององค์ชายคือ?" ซงจ้านกานปู้นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วรีบถาม