บทที่ 637: เสวียนจั้งอ่าน «ว่าด้วยทุน» จะสามารถตระหนักรู้อะไรได้บ้าง

เสวียนจั้งนิ่งเงียบอยู่ที่นั่น หลี่เค่อก็ไม่พูดอะไร บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองในชั่วขณะหนึ่งพลันแปลกประหลาดอยู่บ้าง

ครู่ต่อมา เสวียนจั้งถึงได้เอ่ยขึ้น: "องค์ชาย อาตมายอมรับว่าพระธรรมไม่ได้มีอำนาจทุกอย่าง การจะโปรดสัตว์โลกให้พ้นทุกข์ได้หรือไม่ ราษฎรจะอยู่อย่างผาสุกหรือไม่ ต้องอาศัยความพยายามจากหลายด้าน อาตมาไม่ใช่ปราชญ์ และไม่ใช่พระพุทธองค์ เป็นเพียงพระสงฆ์ธรรมดารูปหนึ่ง อาตมาเพียงแค่คิดจะพยายามอย่างสุดความสามารถเท่านั้น"

หลี่เค่อพยักหน้า: "คำพูดนี้ข้ากลับเชื่อ แต่ว่าท่านอาจารย์ ท่านเห็นได้ชัดว่าสามารถทำได้ดียิ่งขึ้น หรือพูดให้ตรงกว่านั้นก็คือ ท่านสามารถทำเรื่องที่มีประโยชน์มากกว่านี้ได้"

เสวียนจั้งรู้สึกจนใจอยู่บ้าง ต้าถังไม่ขาดแคลนขุนนางชื่อดัง และก็ไม่ขาดแคลนผู้ที่มีความสามารถมากกว่าเขา เขาบางทีในบางด้านอาจจะค่อนข้างโดดเด่น แต่อันที่จริงแล้วเขาก็คิดว่าตนเองเป็นเพียงพระสงฆ์ธรรมดารูปหนึ่ง ไม่ควรค่าแก่การที่องค์ชายจะเชิญชวนเช่นนี้

"เรื่องที่มีประโยชน์มากกว่าที่องค์ชายตรัสมา หมายถึงการทำให้พุทธศาสนากลายเป็นเครื่องมือของผู้ปกครองรึไม่?" เสวียนจั้งหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงได้กล่าวออกมาโดยตรง