บทที่ 654: เดินทางกลับฉางอัน

ชาวอาหรับมาถึงเร็วกว่าที่เผยสิงเจี่ยนคิดไว้มากนัก วันรุ่งขึ้นหลังจากที่เต๋อเอ่อร์ปาเลี่ยที่นี่จากไป ก็มีพ่อค้าของต้าถังมาหาเผยสิงเจี่ยน บอกแก่เขาถึงความสัมพันธ์ที่มีคนอยากจะพบเขา

เผยสิงเจี่ยนไม่ได้ไปพบอีกฝ่าย แต่กลับส่งเถ้าแก่คนหนึ่งของบริษัทการค้าเยว่ไหลที่ติดตามพวกเขามาด้วยกันไปพบอีกฝ่าย อีกฝ่ายกลับแสดงความจริงใจอย่างยิ่ง ขึ้นมาก็แสดงท่าทีของตนเอง บอกว่าพวกเขาคือชาวอาหรับ อยากจะซื้ออาวุธของต้าถัง หรือกระทั่งยินดีที่จะเสนอราคาสูงกว่าชาวเปอร์เซีย

และเถ้าแก่ผู้นี้ก็ได้นำคำพูดที่เผยสิงเจี่ยนพูดกับเต๋อเอ่อร์ปาเลี่ยมาพูดกับอีกฝ่ายคร่าวๆ ความหมายก็คือ ทางฝั่งนั้นคือองค์ชายฉินหวางแห่งต้าถัง และข้าคือเถ้าแก่ที่สังกัดองค์ชายเยว่หวางหลี่ไท่แห่งต้าถัง คือองค์ชายสี่

และองค์ชายสี่กับองค์ชายสามก็ไม่ถูกกันมาโดยตลอด ทั้งสองฝ่ายในราชสำนักต่อสู้กันทั้งต่อหน้าและลับหลัง แต่ว่าปัจจุบันองค์ชายสามได้เปรียบ ดังนั้นอาวุธชุดเกราะในมือขององค์ชายสี่จึงมีจำกัด มีเพียงชุดเกราะหนึ่งหมื่นชุด

จากนั้นก็บอกแก่พวกเขาอีกว่า ครั้งนี้ที่องค์ชายสี่ขายชุดเกราะส่วนหนึ่งก็เพื่อทำเงิน อีกส่วนหนึ่งก็เพื่อสร้างผลงาน แย่งชิงสถานะในพระทัยของฝ่าบาทฮ่องเต้แห่งต้าถัง ดังนั้นองค์ชายเยว่หวางจึงสามารถซื้อเกาะผืนหนึ่งกับอาหรับได้ เพื่อให้กลายเป็นดินแดนของต้าถัง