บทที่ 666: เสด็จพ่อท่านมันเฒ่าเจ้าเล่ห์

"นำนโยบายเหล่านี้มาผนวกรวมกัน จากนั้นก็ให้คนในท้องถิ่นไปที่ภูเขาบางแห่ง สอบถามราษฎรบางส่วนที่อาศัยอยู่ในภูเขาว่าพวกเขายินดีที่จะย้ายออกมาหรือไม่ จากนั้นก็นำราษฎรบางส่วนที่ที่ดินเพาะปลูกขาดแคลนอย่างยิ่ง และผลผลิตธัญพืชจากการเพาะปลูกในท้องถิ่นไม่สูง บอกแก่พวกเขาทั้งหมด เตรียมอพยพย้ายไปยังพื้นที่โฮ่วเท่าอย่างจิ่วหยวนและที่อื่นๆ"

"สถานที่เหล่านั้นข้าได้ให้คนไปสำรวจแล้ว พื้นที่โฮ่วเท่ากว้างใหญ่ไพศาล ที่นี่เหมาะอย่างยิ่งที่จะทำการเพาะปลูก หากยินดีที่จะอพยพย้ายไปยังท้องถิ่น ในระหว่างกระบวนการอพยพย้ายถิ่นฐาน ราชสำนักเราจะเลี้ยงข้าว! รอจนไปถึงท้องถิ่นแล้ว ราชสำนักสามารถให้พวกเขายืมธัญพืชได้ ให้พวกเขาอย่างน้อยในปีนั้นไม่มีปัญหา และราชสำนักยังยินดีที่จะให้พวกเขายืมคันไถโค้ง ม้าบรรทุกสัมภาระ และเครื่องมือการเกษตรและแรงงานสัตว์อื่นๆ อีกด้วย! และราษฎรที่ยินดีจะอพยพย้ายถิ่นฐาน หลังจากที่เดินทางไปถึงท้องถิ่นแล้วที่ดินกรรมสิทธิ์ถาวรจะเพิ่มเป็น 50 หมู่" หลี่เค่อกล่าวโดยตรง

"องค์ชาย... เรื่องนี้ จะผ่านการหารือในราชสำนักหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?" หวงฝู่หลินที่อยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น

“ทุกคนไม่ใช่อยู่กันพร้อมหมดแล้วรึ?” หลี่เค่อมองไปรอบ ๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “เช่นนี้แล้วกัน ฮั่วกัง เจ้าขึ้นไปบนเรือ ย้ายเก้าอี้ลงมาหน่อย ทุกคนจะได้นั่งคุยกันที่นี่เลย แล้วก็เอาโต๊ะมาให้เหล่าอาลักษณ์ประจำพระองค์ด้วย”

หลี่เค่อเห็นว่าพวกอาลักษณ์จดบันทึกจนดูเหน็ดเหนื่อย ก็พูดออกไปตรง ๆ