บทที่ 716: องค์รัชทายาททรงกำลังทำอะไรอยู่

วาจาของหลี่เฉิงเฉียนทำให้พระชายาซูและพระชายาหวังต่างก็หัวเราะออกมา จริงด้วย หากว่าพวกนางล้วนแต่เป็นพระชายาในองค์รัชทายาทและอนุภรรยาขององค์รัชทายาท ทั้งชีวิตนี้เกรงว่าก็คงจะไม่สามารถออกจากฉางอันไปได้ไกลนัก และก็เป็นไปไม่ได้ที่จะได้เห็นทะเล เห็นทิวทัศน์เหล่านี้ที่ไม่เคยจินตนาการมาก่อน

"ตอนนี้ข้าก็มีอุดมการณ์อยู่อย่างหนึ่ง เฮะๆ ชั่วชีวิตนี้ ข้าต้องไปเยือนสถานที่ให้ได้มากกว่าซานหลางถึงจะใช่ รอจนถึงบั้นปลายชีวิตแล้ว พวกเราก็จะมาเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง เรียกมันว่า «บันทึกการเดินทางแห่งต้าถัง» ข้าจะนำภูเขาและแม่น้ำอันกว้างใหญ่ไพศาลของต้าถังข้าจดจำไว้ในหนังสือ" หลี่เฉิงเฉียนกล่าวอย่างองอาจผ่าเผย เมื่อเทียบกับความสนใจในสิ่งนี้แล้ว หลี่เฉิงเฉียนต่อตำแหน่งรัชทายาทนั้นยิ่งไม่มีความสนใจมากขึ้นไปอีก

"เช่นนั้นพวกเราก็จะช่วยองค์ชายขัดเกลาถ้อยคำ" พระชายาซูและพระชายาหวังแทบจะกล่าวออกมาพร้อมกัน

"ฮ่าๆๆๆ ดี และเจ้าดูสิ พวกเราออกมาเช่นนี้สบายแค่ไหน กิน ดื่ม เล่น ค่าใช้จ่าย ซานหลางล้วนแต่จัดหาให้ และก็ไม่ต้องให้พวกเราจ่ายเงินใช่หรือไม่ ใต้หล้าจะมีเรื่องดีๆ เช่นนี้ไม่มากนัก แต่ว่าเรื่องนี้พวกเจ้าก็ห้ามพูดออกไปนะ ข้าจะบอกให้พวกเจ้านะ เรื่องที่ข้าเตรียมจะทำก็คือสิ่งที่ซานหลางอยากจะทำมาโดยตลอด มิฉะนั้นแล้วเจ้าคิดว่าเขาจะไปเอาแรงผลักดันมาจากที่ใดที่จะทำให้ต้าถังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้" หลี่เฉิงเฉียนมองไปทางซ้ายขวา ที่นี่ก็มีเพียงแค่พวกเขาสามคน ดังนั้นจึงสามารถพูดคุยได้อย่างวางใจ

เมื่อเห็นความสงสัยใคร่รู้บนใบหน้าของพระชายาซูและพระชายาหวัง หลี่เฉิงเฉียนก็กระซิบอีกครั้ง: "หากใช้คำพูดของซานหลางก็คือ หากต้าถังไม่สามารถที่จะไร้เทียมทานทั่วหล้าได้ เช่นนั้นเขาที่ไหนเลยจะมีเวลาว่างไปเที่ยวเล่นทุกหนทุกแห่ง ไม่ถามไถ่ราชการแผ่นดิน เที่ยวเตร่เสเพลไปทั่วนี่ก็คือความฝันของเขา ดังนั้น ความคิดนี้ของพวกเราก็ห้ามให้ซานหลางรู้ พวกเจ้าก็อย่าได้พูดออกไป"