บทที่ 734: เสด็จพ่อยังไม่ทรงเข้าพระทัยท่านอีก

"ทุกท่านยังจำได้หรือไม่ว่าองค์ชายเคยตรัสไว้ว่า เหตุใดราชวงศ์จงหยวนจึงถูกชนเผ่าเร่ร่อนบุกรุกอยู่ไม่น้อย แต่ว่าสุดท้ายกลับเป็นชนเผ่าเร่ร่อนส่วนใหญ่ที่ถูกจงหยวนกลืนกลาย?" ฝางเสวียนหลิงมองดูทุกคนแล้วถาม

"วัฒนธรรมรึ?" เว่ยเจิงให้คำตอบในทันที

"ใช่ แต่ว่าวัฒนธรรมเป็นส่วนหนึ่งโดยรวม ก็เหมือนกับที่ลัทธิขงจื๊อกล่าวไว้ว่าสั่งสอนอบรมผู้คน ทุกคนก็ล้วนแต่เคยได้ยินการสั่งสอนอบรมอนารยชนอะไรทำนองนั้น เพียงแต่ว่าคนเราของสิ่งนี้นั้นเกลียดชังการสั่งสอนอย่างยิ่ง บุตรธิดาของทุกท่านก็ควรจะเข้าใจในจุดนี้ แต่ว่าหากผ่านวิธีการที่ค่อยๆ ซึมซับเข้าไป นั่นก็แตกต่างออกไปแล้ว"

"ก็อย่างเช่นยกตัวอย่างเรื่องราวนี้มาพูด ก็ผ่านการที่จ้าวกั๋วกงเมื่อครู่ได้ยกตัวอย่างอธิบาย หากว่าทั้งเรื่องราวกลายเป็นเนื้อหาเรื่องราวที่ประชาสัมพันธ์ถึงความแข็งแกร่งของต้าถังเรา และระบบของต้าถังเรานั้นดีต่อราษฎรอย่างไร เช่นนั้นแล้วเมื่อเรื่องราวนี้ได้ไปทำการแสดงล่วงหน้าที่ประเทศอย่างชิลลา แพ็กเจ โคกูรยอ และอื่นๆ หลังจากนั้น จะเกิดผลลัพธ์แบบไหนขึ้น?"

"ไม่กล้าพูดว่าทุกคนจะโหยหา แต่ว่าอย่างน้อยที่สุดก็สามารถที่จะส่งผลกระทบต่อคนส่วนใหญ่ได้กระมัง หากพูดในระยะยาวแล้ว หากว่าพวกเรายึดครองประเทศเหล่านี้ได้ ต่อความยากง่ายในการที่จะนำราษฎรของประเทศเหล่านี้เข้ามาอยู่ภายใต้การปกครองของต้าถังเราก็ไม่เหมือนกันแล้ว"