บทที่ 747: ควรจะร่วมแสดงไปกับท่าน

พูดตามตรง ฝางเสวียนหลิงถึงกับโง่งันไปหมด เว่ยเจิงท่านก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ไร้ยางอายขนาดนี้นี่นา จู่ๆ เหตุใดจึงได้ไร้ยางอายถึงเพียงนี้? ท่านนี่มัน...

อย่าว่าแต่ฝางเสวียนหลิงเลย แม้แต่จ่างซุนอู๋จี้ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังเว่ยเจิงอย่างพูดไม่ออกแวบหนึ่ง ดูท่าทางแล้ว เจิ้งกั๋วกงของเราไม่ใช่ว่าจะไร้ยางอายไม่เป็น แต่กลับเป็นเพราะก่อนหน้านี้มีขีดจำกัดล่างของตนเอง แต่ว่าตอนนี้น่ะหรือ ขีดจำกัดล่างเล่า?

พอเผชิญหน้ากับองค์ชายก็ไม่มีแล้วรึ? โอ้ ไม่ถูก นี่ก็ยังไม่ได้เผชิญหน้ากับองค์ชายเลย แต่กลับเป็นเพียงแค่การเผชิญหน้ากับพระชายาในอนาคตขององค์ชายเท่านั้นเอง

"ขอบพระทัยเจิ้งกั๋วกงที่ทรงตักเตือน" หลี่เยียนกลับทำความเคารพต่อเว่ยเจิงอย่างเด็ดเดี่ยว

"ฮ่าๆ ท่านหลี่ซ่างซูเกรงใจเกินไปแล้ว ครั้งนี้ก็เป็นเหลียงกั๋วกงที่เรียกข้ามา อันที่จริงแล้วก็คือการมาทดสอบท่านสักหน่อย อย่างไรเสียสำหรับความสำคัญของธนาคารกลางท่านเมื่อครู่ก็ได้กล่าวไปแล้ว และพูดตามตรง พวกเราเหล่าเฒ่าชราเหล่านี้ก็แก่แล้ว พวกเราจัดการเรื่องราวในชีวิตประจำวันบางอย่างก็ยังพอไหว แต่ว่าการจะจัดการปัญหาในด้านการคำนวณบางอย่างก็ไม่ค่อยจะไหวแล้ว เห็นได้ชัดว่าธนาคารกลางแห่งนี้กับเรื่องการคำนวณความสัมพันธ์นั้นใหญ่หลวงอย่างยิ่ง"