บทที่ 768: ไม่คิดจะแสดงละครหน่อยรึ

ในตอนนั้นต้าถังถึงจะสามารถที่จะสงบสุขมั่นคงในระยะยาวได้อย่างแท้จริง ส่วนว่าปัญหาเรื่องสะพานและอุโมงค์ อันที่จริงแล้วสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่นี่ของหลี่เค่อก็คือเขามีประสบการณ์นับไม่ถ้วนที่เหล่าผู้กล้าในอดีตได้ใช้ชีวิตแลกมาอยู่ในมือ และยังมีวิธีการก่อสร้างที่ก้าวหน้าอีกมากมาย

ก็อย่างเช่นยกตัวอย่างสะพาน สะพานข้ามแม่น้ำแยงซีแห่งแรกของจีน สะพานข้ามแม่น้ำแยงซีอู่ฮั่นในยุคหลัง ก็คือการสร้างขึ้นมาโดยใช้วิธีการเจาะเสาเข็มแบบท่อ ความยากในการก่อสร้างเช่นนี้อันที่จริงแล้วโดยรวมก็ไม่นับว่าสูงมากนัก หากว่ายืนกรานที่จะเล่นจริงๆ หลี่เค่อในตอนนี้ก็สามารถที่จะเล่นออกมาได้

"เจ็ดแปดวันรึ? วาจานี้จริงรึ?" ทุกคนต่างก็ตกตะลึงไปหมด

เจ็ดถึงแปดวันจากฉางอันมาถึงซีอวี้  นี่มันแนวคิดแบบไหนกันแน่? จากที่นี่ไปยังแคว้นต่างๆ ในซีอวี้มีระยะทางราวสามพันลี้ จะไปถึงได้ภายในเจ็ดแปดวันงั้นหรือ? เช่นนั้นหนึ่งวันจะต้องเดินทางกว่า 400 ลี้เชียวหรือ?! หากมีความเร็วระดับนั้นจริง ๆ ต้าถังก็เท่ากับสามารถควบคุมซีอวี้ได้อย่างง่ายดายราวกับเรื่องเล่น ๆ

“แน่นอนว่านี่คือความจริง ข้าที่พูดถึงไม่ใช่เพียงแค่กองทหารม้าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทหารราบ เสบียง อาวุธ ชุดเกราะ และสัมภาระทั้งหมดด้วย” หลี่เค่อกล่าวอย่างเรียบเฉย