บทที่ 770: นี่มันสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

"เรื่องนี้ใช้ได้ อย่างอื่นไม่รู้ แต่ว่าข้ารู้ว่าเกาชางต้องก่อเรื่องอย่างแน่นอน" ดวงตาของโหวจวินจี๋เป็นประกายขึ้นมาโดยตรงแล้วกล่าว

"ไม่เลว เกาชางแต่ไหนแต่ไรมาก็คือไม้หลักปักเลน เมื่อปีเจินกวานที่หก กษัตริย์หลงทูฉีจือแห่งอาณาจักรเยียนฉี ได้ส่งคณะทูตมายังต้าถัง ทูลขอต่อฝ่าบาทว่า จะ 'เปิดเส้นทางต้าชี่ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่การเดินทาง' («ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ถังเก่า·บทเยียนฉี») ในตอนนั้นนี่สำหรับต้าถังเราแล้วถือเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่าภายหลังเกาชางกลับส่งทหารไปโจมตีเยียนฉีโดยตรง เรื่องนี้ภายหลังก็เลยเงียบหายไป" ไฉเส้าก็พยักหน้าตามกล่าว

เรื่องนี้ของหลี่เค่อในตอนนั้นก็รู้ดีอยู่ ต้องยอมรับว่า ยุคนี้ก็มีคนบางคนที่มีหัวคิดอยู่บ้าง

อยากจะร่ำรวย ก็ต้องสร้างถนนก่อนเรื่องแบบนี้ก็มีคนพูดออกมาได้ หลงทูฉีจือผู้นี้มีของอยู่บ้าง เพราะว่าหลังจากที่โหลวหลานแทบจะหายไปโดยพื้นฐานแล้ว เส้นทางสายไหมสายใต้ทางฝั่งของเยียนฉีนี้ก็ค่อยๆ ตกต่ำลง ดังนั้นพวกเขาถึงได้เสนอคำขวัญนี้ขึ้นมา

อยากจะสร้างถนนสายหนึ่งที่ผ่านด่านอวี้เหมินกวน ด่านหยางกวนในสมัยฮั่นมุ่งตรงไปยังตุนหวง ผลคือถูกจวีเหวินไท่แห่งเกาชางโจมตีปล้นชิงไปหนึ่งรอบ เรื่องนี้ก็เลยเงียบหายไป ในตอนนั้นต้าถังยังไม่มีความสามารถที่จะไปจัดการความขัดแย้งระหว่างเยียนฉีและเกาชางได้