บทที่ 772: ข้ายุ่งเหลือเกิน

"ที่นี่ของพวกท่านยังมีนักพรตเต๋าอยู่ด้วยรึ?" หลู่ต้าเฉียงค่อนข้างประหลาดใจ

"มีสิ ข้าก่อนหน้านี้เคยทำความเข้าใจมาแล้ว อย่างเช่นของอย่างปรอทและอื่นๆ หลายอย่างก็ล้วนแต่เป็นนักพรตเต๋าเหล่านี้ที่ถลุงออกมา โรงงานเหล็กกล้าของพวกเรานี้ก็ไม่ใช่ว่าคือการถลุงหรอกรึ? ข้าก็เลยไปเชิญนักพรตเต๋าบางท่านที่มีประสบการณ์เกี่ยวข้องมา มีสองสามท่านที่ตกลง ก็มาอยู่ที่นี่ของพวกเราช่วยข้าไปไม่น้อยเลย" เหยียนจื่อหลุนกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว

"ที่สำคัญคือให้แนวคิดบางอย่างแก่พวกเรา" เหยียนจื่อหลุนกล่าว "ตอนนี้พวกเขาก็ไม่เป็นนักพรตเต๋าแล้ว ล้วนแต่อยู่ที่นี่เป็นคนงาน แต่ว่าข้าคิดว่าพวกเขาย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมเลือนอาชีพเก่าดั้งเดิมของตนเองไป"

"ก็ได้ อย่างไรเสียข้อเรียกร้องต่อสปริงของพวกเราก็ค่อนข้างจะสูง" หลู่ต้าเฉียงกล่าว

"ข้าจะลองดู อีกเดี๋ยวข้าจะไปพูดคุยกับเหล่าวิศวกรของข้า แต่ว่าจะสามารถทำได้หรือไม่ ข้าไม่สามารถที่จะรับประกันกับท่านได้ ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะให้คุณภาพสูงแก่ท่าน แต่ว่ามีเงื่อนไขเบื้องต้นอย่างหนึ่ง ราคาไม่ต่ำนะ! ต้นทุนของพวกเราสูงมาก" เหยียนจื่อหลุนกล่าว