บทที่ 785: พี่สามพวกเขาต้องกำลังคิดถึงข้ามากแน่ๆ

โดยรอบเงียบสงัดลงโดยสิ้นเชิง ทุกคนต่างก็หลับสนิทไปแล้ว หลี่ไท่ก็ค่อนข้างง่วงแล้วเช่นกัน จะว่าไปแล้วเขาก็หลายเดือนแล้วที่ไม่ได้กลับฉางอัน กลับก็คิดถึงชีวิตในฉางอันอยู่เหมือนกัน เสด็จพ่อของตนเอง พี่สามพวกเขาควรจะกำลังคิดถึงตนเองมากแน่ๆ! และยังมีฉางเล่อพวกนางก็ล้วนแต่ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่

การอยู่ห่างไกลและการฝึกฝนในช่วงหลายเดือนนี้ทำให้หลี่ไท่พลันเข้าใจถึงความรู้สึกระหว่างพี่น้องขึ้นมา

เมื่อพิงอยู่ข้างก้อนหินก้อนหนึ่ง สายตาของหลี่ไท่มองดูเพดานถ้ำที่มืดสลัว ราวกับว่าสามารถที่จะทะลุผ่านโขดหินไปมองเห็นดวงดาวพร่างพราวบนท้องฟ้านั้นได้

...

ภายใต้แสงดาวพร่างพราวที่สาดส่องเช่นเดียวกัน ภายในวังหลวงของเมืองฉางอัน หลี่ซื่อหมินก็หายพิโรธแล้ว พระองค์ในตอนนี้ที่ไหนเลยจะมีอารมณ์ไปพิโรธ กำลังเล่นไพ่นกกระจอกกับจักรพรรดินีจ่างซุนพวกนางสองสามคนอยู่ จะว่าไปแล้วพระองค์ก็ไม่ได้เล่นไพ่นกกระจอกมานานแล้ว