บทที่ 831: ธรรมดาแต่มีความหมายยิ่งใหญ่

เสวียนจั้งไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกของตนเองอย่างไรดี ลองคิดถึงตอนที่เขาออกมาจากฉางอัน ตลอดทางผ่านอันตรายมานับพัน หลังจากที่ออกจากชายแดนของต้าถังแล้ว อาจกล่าวได้ว่าอันตรายที่พบเจอนั้นมากกว่าเป็นพันเท่า สุดท้ายก็มาถึงเทียนจู๋ ระหว่างทางแค่เพียงความเสี่ยงที่จะตายก็ไม่รู้ว่ามีเท่าไหร่

แต่เมื่อลองนึกถึงประสบการณ์ที่ผ่านมาโดยตลอด เสวียนจั้งรู้ดีว่า ตอนที่อยู่ในเขตแดนของต้าถังนั้นปลอดภัยที่สุด แต่ว่าหลังจากที่ออกจากเขตแดนของต้าถังไปแล้ว ประสบการณ์ในประเทศเหล่านั้นในซีอวี้ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความอันตรายอย่างหาที่เปรียบมิได้

และตอนนี้บนแผนที่ผืนนี้... ตั้งแต่ออกจากฉางอันไปจนถึงสถานที่ทั้งหมดทางตะวันตกของราชวงศ์หรรษวรรธนะแห่งเทียนจู๋ ดินแดนสีแดงของต้าถังได้เชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียวแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ หากเขาต้องการ เขาก็ไม่ต้องออกจากประเทศก็สามารถเดินไปถึงชายแดนของต้าถังและราชวงศ์หรรษวรรธนะได้แล้ว

ความรู้สึกเช่นนี้... แปลกประหลาดมาก

"ท่านแม่ทัพสวี่ ข้ามีเรื่องที่ไม่สมควรจะขอร้อง" เสวียนจั้งเอ่ยปากขึ้น หากเป็นไปตามนิสัยเดิมของเขา เขาย่อมไม่มีทางที่จะยื่นข้อเรียกร้องอย่างแน่นอน แต่ว่าในเมื่อตอนนี้มีโอกาสนี้แล้ว เขาคิดว่าเขาสามารถที่จะเสนอเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาได้