บทที่ 842: ต้าถัง! ต้าถัง

หลี่ไท่กลับมาก็ถูกหลี่เค่อตีไปหนึ่งมื้อ หลี่ซื่อหมินถึงแม้ว่าจะอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ยังคงไม่พูดอะไร เจ้าเด็กคนนี้สมควรโดนตีจริงๆ ออกไปครึ่งค่อนปียังไม่กลับมาเยี่ยมเขาและพระมารดาของเขาบ้าง

แต่การเปลี่ยนแปลงของหลี่ไท่หลี่ซื่อหมินกลับมองออก เมื่อเทียบกับหลี่ไท่คนเดิมแล้วแตกต่างกันราวกับคนละคน บุคลิกบนร่างนั้น และท่วงท่าการเดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายทหารนั้น ช่างเข้มข้นเหลือเกิน มองแวบเดียวก็ดูออกแล้ว

เจ้าเด็กหลี่เค่อคนนี้ มีของอยู่เหมือนกัน ทำได้ไม่เลว!

ในอีกไม่กี่วันต่อมา หลี่เค่อค่อนข้างจะยุ่ง การพบปะกับลู่ตงจ้านหลี่เค่อก็ได้พบแล้ว แต่ว่ายังเจรจากันไม่เสร็จสิ้น เพียงแค่บอกแก่ลู่ตงจ้านว่าให้รอหลังวันที่ 1 เดือนตุลาคมค่อยมาเจรจากัน แต่ว่าหนังสือบางส่วน หลี่เค่อกลับเตรียมที่จะมอบให้ก่อนแล้ว ส่วนใหญ่แล้วก็คือหนังสือในด้านการศึกษาเบื้องต้นและอื่นๆ ส่วนอย่างอื่นนั้น หลี่เค่อ "ไม่อยากให้"

เพื่อการนี้ เพราะเรื่องนี้ ยังได้ก่อให้เกิดการโต้เถียง "ทางวิชาการ" หรือจะพูดว่าการโต้เถียงครั้งใหญ่ในราชสำนัก และสนามรบหลักของการโต้เถียงก็คือบน «ต้าถังโจวเป้า»