บทที่ 845: มาตุภูมิจะไม่ลืมเลือน

และในขณะนี้บนอัฒจันทร์ชมพิธีการใต้ประตูเมือง หลี่ไท่วันนี้อยู่ที่นี่ เขาไม่ได้วิ่งไปบนหอประตูเมือง สหายร่วมรบเหล่านั้นของเขาอยู่ข้างล่าง วันนี้เขาก็วิ่งลงมาข้างล่างด้วยเช่นกัน

ในตอนนี้พวกเขาเหล่านี้ต่างก็ลุกขึ้นยืนจากที่นั่งของตนเอง มองดูทิศทางของประตูเมืองด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เสียงเพลงที่ดังสะท้านไปถึงชั้นฟ้านั้นพวกเขาล้วนแต่ได้ยิน และก็เป็นเพราะได้ยิน พวกเขาถึงได้รู้สึกสะท้านสะเทือนใจ!

เสียงเพลงที่เรียบง่าย ซื่อตรง และทุ้มต่ำ กลับราวกับมีพลังที่สั่นสะเทือนจิตใจคน ทำให้เลือดร้อนในกระดูกของพวกเขาต่างก็ราวกับเริ่มเดือดพล่าน!

"ในสายธารยาวไกลของภารกิจอันรุ่งโรจน์"

"ผู้ที่โลดแล่นอยู่ตลอดกาลนั้นก็คือข้า!"