บทที่ 853: ขอบคุณท่านพี่สาม

"ท่านพี่สาม ไม่ต้องรีบร้อนเพคะ" ฉางเล่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม "เวลาเนิ่นนานขนาดนี้ ข้าคุ้นเคยไปแล้ว"

"เจ้าคุ้นเคยแล้ว แต่ว่าพี่สามของเจ้าจะต้องพบกับความโชคร้ายแล้ว" หลี่เค่อกล่าวอย่างจนใจ

"เป็นอะไรไปเพคะ? เสด็จพ่อทรงหาเรื่องท่านอีกแล้วรึ?" ฉางเล่อกลั้นหัวเราะถาม

"เจ้ายังมีหน้ามาหัวเราะอีก" หลี่เค่อพึมพำอย่างไม่พอใจ จากนั้นก็ยื่นมือออกไปขยี้ผมของนาง: "โตแล้ว ไม่เจอกันไม่กี่เดือนดูเหมือนหญิงสาวเต็มตัวยิ่งขึ้นแล้ว"

จะว่าไปแล้วฉางเล่อยังอายุไม่ถึงสิบแปดปีเลย วางไว้ในยุคหลังก็คือนักเรียนมัธยมปลาย แต่ว่าฉางเล่อในตอนนี้สามารถมองออกได้ว่า บุคลิก ประสบการณ์ของนางไม่ใช่เด็กสาวตัวเล็กๆ อีกต่อไปแล้ว