บทที่ 872: ก็แค่พบคนเก่งที่คู่ควรกันเท่านั้น

"องค์ชาย... ข้าน้อยกลัวว่าบางคนตอนกลางคืนเล่นกันสนุกสนาน แต่พอตื่นเช้ามาสวมกางเกงแล้วก็ไปแจ้งความ" หวังเผิงเหงื่อตกเล็กน้อย สิ่งที่องค์ชายตรัสมานี้... มันขัดต่อศีลธรรมนะพ่ะย่ะค่ะ!

หากมีคนไปแจ้งความจริงๆ เขาเกรงว่าจะรับมือไม่ไหว ของสิ่งนี้... มันออกจะเกินไปหน่อย ถึงแม้จะน่าตื่นเต้นมาก เขาก็อยากลองเหมือนกัน

"เจ้าโง่หรือเปล่า? เจ้าก็จัดฉากให้เป็นกระโจมทูเจี๋ยสิ คนพวกนี้แต่งตัวเป็นชาวทูเจี๋ย ชาวทูเจี๋ยมีธรรมเนียมอะไร? บ่อยครั้งที่เค่อหานตาย ลูกชายก็จะแต่งงานกับแม่เลี้ยงของตนเอง หรือไม่ก็น้องชายแต่งงานกับพี่สะใภ้ เป็นต้น เจ้าได้เปิดโลกทัศน์ใหม่แล้วใช่ไหม?" หลี่เค่ออดไม่ได้ที่จะด่าเขาไปหนึ่งประโยค ข้าชี้แนะถึงขนาดนี้แล้ว เจ้ายังไม่รู้อีกรึ?

หวังเผิง: "..."

ข้าไม่เข้าใจ แต่ข้ารู้สึกทึ่งมาก องค์ชายทรงเป็นอัจฉริยะในการทำธุรกิจจริงๆ!