บทที่ 881: กุมชะตาพวกเขาไว้ในมือ

โรงอาหารของโรงงานทอผ้าในวันนี้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ฝ่าบาทฮ่องเต้แห่งต้าถังไม่เพียงแต่เสด็จเยือนโรงงานทอผ้าเท่านั้น แต่ยังทรงไต่ถามปัญหาเรื่องอาหารการกินของพนักงานโรงงานทอผ้าเหล่านี้ด้วยพระองค์เองว่า กินกันอย่างไร กินอิ่มหรือไม่

ต่อจากนั้น ก็คือการที่ทรงนำเหล่าขุนนางรวมถึงองค์ชายฉินหวางเสวยพระกระยาหารมื้อหนึ่งในโรงอาหารร่วมกับพนักงานโรงงานทอผ้าทั้งหมด แม้กระทั่งอาหารที่ฝ่าบาทเสวยก็ไม่มีความแตกต่างใดๆ กับพวกเขา

และตอนที่ตักอาหารก็ทรงต่อแถวตักอาหาร ประทับยืนต่อแถวอยู่ด้านหลังคนงานบางคน เหมือนกับพวกเขาที่ตักต้มผักคนละหนึ่งชาม จากนั้นก็ทรงหยิบหมั่นโถวลูกใหญ่ลูกหนึ่งมาประทับนั่งบนที่นั่ง

อันที่จริงแล้ว ของอย่างอาหารหม้อใหญ่นี้ บางคนก็รู้สึกว่าหอมสุดๆ บางคนก็รู้สึกว่าไม่อร่อย เรื่องนี้ก็ต้องดูความละเอียดอ่อนในการกินของแต่ละคน และในบรรดาอาหารหม้อใหญ่นั้น อันที่จริงแล้วต้มผักหรือที่เรียกว่าอาหารตุ๋นคือสิ่งที่โดดเด่นที่สุด เมื่อเทียบกับผัดผักหม้อใหญ่บางอย่างก็จะอร่อยกว่าบ้าง

เพราะว่าอาหารตุ๋นหรือต้มผัก เดิมทีก็คือการนำผักกองหนึ่งมาต้มรวมกัน ส่วนใหญ่ยึดวิธีการกินของทางเหนือเป็นหลัก ดังนั้นอาหารตุ๋นเหล่านี้หากทำเป็น อันที่จริงแล้วรสชาติก็ดีไม่เลว