บทที่ 896: จุดไฟเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังให้สว่างไสว

อันที่จริงแล้ว ราษฎรที่ทำงานอยู่ในเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังในปัจจุบันโดยธรรมชาติแล้วก็คือราษฎรในละแวกใกล้เคียง พวกเขาย่อมต้องมีบ้านเรือนของตนเองอยู่แล้ว ไม่ว่าบ้านเรือนนั้นจะดีหรือร้าย ก็ต้องมีอยู่อย่างแน่นอน

วันข้างหน้าพวกเขาจะตัดสินใจเลือกอย่างไร หลี่เค่อก็ไม่รู้ แต่ว่าเขาจะรอดู

บ้านที่พวกเขาสร้างเองอาจจะไม่ดีนัก แต่ว่าภายในที่ดินปลูกบ้านที่ทางการวางแผนไว้ ต่อให้เป็นบ้านดินธรรมดาๆ นั่นก็คือบ้านของราษฎร

ส่วนบ้านเดิมของพวกเขาจะขายทิ้ง หรือว่าจะทำอย่างไร เรื่องนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับตัวพวกเขาเองแล้ว

เมื่อดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง พื้นที่ระหว่างเมืองฉางอันและเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังแทบจะถูกผู้คนอัดแน่นจนเต็ม พูดตามตรง หลี่เค่อในตอนนี้ได้ขึ้นไปอยู่บนหอประตูเมืองทิศตะวันออกของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังแล้ว มองดูศีรษะคนที่เบียดเสียดกันอยู่เบื้องล่าง เขาก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ