บทที่ 911: บอกเขาไปตามนี้

แผนการชุดนี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นกลอุบายที่เปิดเผย หรือจะกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ชาวทุ่งหญ้าไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะสิ่งที่องค์ชายนำออกมานั้นเป็นสิ่งที่ขุนนางทูเจี๋ยไม่สามารถปฏิเสธได้ ไม่ว่าจะเป็นธัญพืช เกลือบริโภค หรือว่าผ้าไหม ใบชา และอื่นๆ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ชาวทูเจี๋ยต้องการ

ถึงแม้ว่าบนทุ่งหญ้าจะไม่ขาดแคลนเนื้อสัตว์ แม้ว่าคนเลี้ยงสัตว์ทั่วไปจะกินเนื้อน้อย แต่ในหนึ่งปีก็ยังได้กินไม่น้อย เวลาส่วนใหญ่ที่เหลือล้วนแต่พึ่งพาผลิตภัณฑ์นมในการเติมเต็มอาหาร

แต่สิ่งที่พวกเขาขาดแคลนคือธัญพืช ขาดแคลนเสื้อผ้า ขาดแคลนเครื่องเหล็กต่างๆ ขาดแคลนเกลือบริโภค อาจกล่าวได้ว่าของทุกอย่างของราชวงศ์จงหยวนพวกเขาล้วนแต่ขาดแคลน! พวกเขาต้องการทุกอย่าง และของหลายอย่างก็เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับพวกเขา ตัวอย่างเช่นใบชา

ชาวทูเจี๋ยหรือชนเผ่าเร่ร่อนได้สรุปความรู้มากมายออกมานานแล้ว พวกเขารู้ว่าการใช้ใบชาของจงหยวนมาต้มน้ำดื่มจะทำให้ไม่เจ็บป่วยง่าย หรือแม้กระทั่งสามารถรักษาโรคบางอย่างได้

พวกเขาไม่รู้หลักการ แต่รู้ว่ามีประโยชน์ต่อพวกเขา อีกทั้งใบชายังสามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน อาจกล่าวได้ว่าเป็นของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันของชาวทูเจี๋ย