บทที่ 921: องค์ชาย ข้างกายท่านล้วนแต่เป็นยอดคน

"ฝ่าบาท กระหม่อมไม่ได้กล่าวเกินจริง เถียนเหมิงผู้นี้ปีนี้อายุประมาณสี่สิบปี สุขภาพร่างกายแข็งแรง และกระหม่อมเคยพบเห็นคนผู้นี้มาแล้วหลายครั้ง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พูดคุยกันมากนัก แต่ในความเป็นจริงกระหม่อมรู้สึกว่าเขาเป็นยอดคน" ฝางเสวียนหลิงกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว

"ไม่ใช่สิ เขาจะเป็นยอดคนได้อย่างไร ท่านเองก็บอกว่าท่านคุยกับเขาไม่มาก นี่ก็กลายเป็นยอดคนแล้วรึ? เขาแค่ช่วยข้าจัดการเรื่องราวรอบตัวนิดหน่อยเท่านั้น ท่านจะให้เขาไปเป็นขุนนางเนี่ยนะ??" หลี่เค่อถึงกับงงไปหมด ท่านบอกเองว่าไม่เคยเจอ แล้วท่านคิดว่าเขาจะเป็นขุนนางได้รึ?

"ท่านฮั่วซ่างซูไม่ใช่ว่าทำได้ดีหรอกรึ?" ฝางเสวียนหลิงกล่าว

หลี่เค่อ: "..."

ไม่ใช่สิ สองสิ่งนี้มันมีความเกี่ยวข้องกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ตรงไหน? อ้อ คน ก. ข้างกายข้าทำงานได้ดี ดังนั้นท่านก็เลยอนุมานว่า คน ข. ข้างกายข้าก็ต้องเป็นยอดคนด้วยงั้นรึ? นี่มันตรรกะการอนุมานที่บุ่มบ่ามอะไรกัน?