บทที่ 925: องค์ชายทรงก้าวล้ำนำหน้าเสมอ (ตอนต้น)

ณ โรงละครใหญ่ฮุยเยว่ ทุกคนนั่งประจำที่ตามตำแหน่งของตนเองอย่างเรียบร้อย ทุกคนต่างมีความอยากรู้อยากเห็น ทั้งเพราะเวทีรูปตัวทีตรงกลางนั้น และเพราะการจัดที่นั่งในวันนี้

ที่นั่งในวันนี้ไม่มีโต๊ะวางอยู่เลย และระยะห่างระหว่างที่นั่งของแต่ละคนก็ชิดกันมาก ยิ่งไปกว่านั้นที่นั่งแถวหน้าสุดยังอยู่ใกล้กับเวทีรูปตัวทีมาก ซึ่งโรงละครในอดีตย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะใกล้ชิดขนาดนี้

เมื่อถึงเวลาที่นัดหมาย หลังม่านบนเวทีก็มีสาวงามผู้หนึ่งเดินออกมา นางมีรูปร่างหน้าตาที่งดงามระดับแถวหน้า และในชั่วพริบตานั้นทุกคนก็จำนางได้ทันที

"แม่นางน้อยหลิวหลี" เกิดความโกลาหลขึ้นเล็กน้อยในฝูงชน คนใจกล้าจำนวนไม่น้อยตะโกนเรียกชื่อนางออกมา และตามมาด้วยเสียงปรบมือที่ดังสนั่น

ช่วยไม่ได้ นางได้รับความนิยมถึงเพียงนี้ ผู้ที่มาคือเฮ่อเหลียน หลิวหลี นางคณิกาอันดับหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วต้าถังในขณะนี้ ผู้รับบทเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนในเรื่องโปเยโปโลเย ในบรรดาบัณฑิตและปัญญาชนทั่วเมืองฉางอัน ไม่มีใครไม่รู้จักเฮ่อเหลียน หลิวหลี