บทที่ 930: การผสมผสานระหว่างยุคโบราณและปัจจุบัน

"นั่งสิ" หลี่เค่อชี้ไปที่เก้าอี้ข้างกายตนเอง เมื่อฝางเสวียนหลิงมา คนอื่นก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมาขัดจังหวะ

รอจนฝางเสวียนหลิงนั่งลงแล้ว หลี่เค่อถึงได้เอ่ยถาม: "มีเรื่องอะไร ท่านเหลียงกั๋วกงก็พูดมาตรงๆ เถอะ"

"คืออย่างนี้พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย นโยบายต่อเนื่องโดยรวมของมณฑลฮั่นไห่ได้กำหนดไว้ใกล้จะเสร็จแล้ว แต่ว่ามีอยู่จุดหนึ่งที่อยากจะมาทูลถามองค์ชาย ก็คือเกี่ยวกับคนเลี้ยงสัตว์ในมณฑลฮั่นไห่และบริเวณโดยรอบจะใช้นโยบายเดียวกันกับชิงไห่ หรือว่าจะกำหนดนโยบายใหม่เอี่ยมขึ้นมา?" ฝางเสวียนหลิงถาม

"ท่านหมายถึงด้านไหนรึ?" หลี่เค่อค่อนข้างสงสัย เรื่องนี้ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าได้หารือกันไปแล้วหรอกรึ? โดยรวมแล้วย่อมต้องเหมือนกับชิงไห่อย่างแน่นอน

"คือในด้านการแบ่งปันทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ พวกเราจะแบ่งปันทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ที่แน่นอนให้แก่คนเลี้ยงสัตว์ทั้งหมดตามวิธีการของมณฑลชิงไห่ ให้พวกเขามาเลี้ยงฝูงแกะ ให้คนเลี้ยงสัตว์เหล่านี้เปลี่ยนจากการเร่ร่อนมาเป็นการเลี้ยงสัตว์แบบประจำที่ หรือว่าจะกำหนดนโยบายใหม่เอี่ยม ยังคงสนับสนุนให้พวกเขาเร่ร่อนต่อไป?" ฝางเสวียนหลิงถาม