บทที่ 937: เชื่อพี่หย่ง

เว่ยเจิงตอบตกลงด้วยใบหน้าขมขื่น หลี่เค่อได้ตรัสมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาจะยังพูดอะไรได้อีก? พูดอะไรก็สายไปแล้ว ความคิดนี้ก็ยังเป็นเขาเองที่เป็นคนเสนอ

หลังจากหารือกับเว่ยเจิงสักพัก หลี่เค่อก็ส่งเว่ยเจิงกลับไปอย่างมีความสุข

ใช้ได้เลย ความคิดนี้ของเฒ่าเว่ยไม่เลว จริงด้วย หากตนเองแต่งงานพร้อมกัน กลับจะไม่ค่อยสะดวกในการจัดการ เขาก็ตกอยู่ในสถานการณ์เส้นผมบังภูเขา ชั่วขณะหนึ่งก็ยังคิดไม่ถี่ถ้วน

การแต่งงานแยกกันต่างหากถึงจะยืดหยุ่นกว่า ส่วนว่าขนาดงานแต่งงานของหลี่เยียนย่อมต้องยิ่งใหญ่ที่สุด ถึงตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นแขกที่เชิญและอื่นๆ ขนาดงานก็เล็กไม่ได้

แต่ว่าภายหลังการรับอนุภรรยา ข้าฉินหวางรับอนุภรรยาขนาดงานใหญ่หน่อยก็สมเหตุสมผลดีมิใช่รึ? ไม่มีอะไรอื่น ก็เพราะว่าข้าหลี่เค่อมีเงิน ดังนั้นข้ายินดีที่จะโปรยเงินยังจะไม่ได้อีกรึ?