บทที่ 940: ความจริงใจคือไม้ตาย

ทุกคนลุกขึ้นยืนจากที่นั่งของตนเองในทันที ตอนนี้ถึงแม้จะเป็นเพียงช่วงพลบค่ำ ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท แต่พวกเขาก็จุดกองไฟขึ้นแล้ว และกำลังคนของพวกเขาก็มีเพียงพอ โดยทั่วไปแล้ว สัตว์ป่าจะไม่มายุ่งกับกลุ่มคนขนาดใหญ่เช่นนี้

แม้แต่ฝูงหมาป่าก็ไม่ยกเว้น ในป่า สัตว์ป่าอย่างหมาป่า เสือ หมี และอื่นๆ หากไม่หิวจัด โดยทั่วไปจะไม่จู่โจมมนุษย์ก่อน ยิ่งไปกว่านั้นฝูงหมาป่าบนทุ่งหญ้าต่างก็เคยปะทะกับคนเลี้ยงสัตว์มาบ้าง รู้ดีว่าในมือของคนเลี้ยงสัตว์มีธนูและลูกศรที่คุกคามพวกมันได้

เมื่อแสงไฟสีเขียวหม่นปรากฏขึ้นเป็นจุดๆ ในระยะไกลโดยรอบ ทุกคนต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ "คือฝูงหมาป่า และยังเป็นฝูงหมาป่าขนาดใหญ่อีกด้วย นี่มันไม่ถูกต้อง" เป่าลี่สูดลมหายใจเย็นเยียบ แล้วพูดออกมาโดยสัญชาตญาณ

"เป่าลี่ เกิดอะไรขึ้น?" ผู้ตรวจการทางการเมืองเมื่อครู่ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

"ท่านผู้ตรวจการ คือฝูงหมาป่า คาดคะเนด้วยสายตาประมาณห้าสิบตัว นี่ไม่ค่อยจะถูกต้องเท่าไหร่ ฝูงหมาป่าขนาดนี้มีความเป็นไปได้ที่จะปรากฏขึ้นเพียงแค่ในยามที่ฤดูหนาวหนาวเหน็บอย่างยิ่งเท่านั้น ฤดูกาลนี้บนทุ่งหญ้าอาหารอุดมสมบูรณ์ ฝูงหมาป่าโดยทั่วไปจะไม่รวมกลุ่มกันในขนาดที่ใหญ่ถึงเพียงนี้" เป่าลี่กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ขนาดทั่วไปของฝูงหมาป่าคือห้าถึงสิบกว่าตัว"