บทที่ 955: ไม่ต้องกังวลท่านเซียนซุน

หลังจากไปยืมหนังสือที่หอหงเหวิน หลี่เฉิงเฉียนก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ย้อนกลับไปยังตำหนักสองขั้ว

รอจนเขาแอบย่องเข้ามา ก็พบว่าพ่อเฒ่าของตนเองกำลังประทับนั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะทำงาน สองพระบาทพาดอยู่บนโต๊ะ ทั้งร่างกำลังอ่านหนังสือพลางเสวยผลไม้พลาง ได้ยินมาว่าผลไม้นี้เรียกว่ามะเขือเทศลูกเล็ก และยังมีมะเขือเทศลูกใหญ่อีกชนิดหนึ่ง เป็นของชนิดเดียวกัน แต่ว่าสายพันธุ์ไม่ค่อยจะเหมือนกัน

ล้วนแต่เป็นผลผลิตที่ปลูกออกมาจากโรงเรือนควบคุมอุณหภูมิของพี่สาม ผลผลิตจากโรงเรือนควบคุมอุณหภูมิของพี่สามยิ่งมายิ่งสูงแล้ว ปีนี้ฤดูหนาวว่ากันว่าผักบางส่วนไม่เพียงแต่จะสามารถที่จะตอบสนองความต้องการในวังหลวงได้ และยังกระทั่งสามารถที่จะตอบสนองความต้องการของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังได้อีกด้วย

และผู้ที่เพาะปลูกผักก็เปลี่ยนจากราษฎรในสังกัดของพี่สาม กลายเป็นราษฎรในหลายอำเภอและตำบลบริเวณโดยรอบเมืองฉางอัน

ได้ยินมาว่าอีกไม่กี่ปี แม้แต่แตงและผลไม้ก็จะสามารถกินได้แล้ว เฮ้อ ต้าถัง สมแล้วจริงๆก็คือยิ่งมายิ่งร่ำรวยแล้ว