บทที่ 980: ปราบวา

เมื่อมองดูสีหน้าของโมโนโนเบะ มุราชิตะ หลี่เค่อก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม โมโนโนเบะ มุราชิตะคนนี้ต้องบอกว่าเป็นคนที่ทำเรื่องใหญ่

ลำพังแค่การพิจารณาถึงจุดนี้ก็ถือว่ารอบคอบมากแล้ว

แต่หลี่เค่อเพียงแค่ยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ท่านคิดมากไปแล้ว"

"กระหม่อมโง่เขลา ขอองค์ชายโปรดชี้แนะ" โมโนโนเบะ มุราชิตะโค้งคำนับลงถามด้วยน้ำเสียงเคารพ

"ในมือของท่านมีกองเรือขนาดใหญ่ มีธัญพืชมากมายขนาดนี้ รวมถึงอาวุธที่ไม่เลว ท่านคิดว่ารอบๆ แคว้นวาจะมีใครสามารถมอบของเหล่านี้ให้ท่านได้บ้าง" หลี่เค่อมองเขาแล้วถาม