บทที่ 1017 อย่าทำให้เถ้าแก่หลี่ลำบากใจ

วันเวลาผ่านไปเช่นนี้สี่ห้าวัน ในที่สุดก็ปลูกต้นสาลี่ป่าที่สูงใหญ่จนเต็มทั่วทุกพื้นที่ของภูเขาอิงจุ่ย

ทั่วทั้งภูเขามีต้นสาลี่ป่าอยู่ประมาณห้าหกสิบต้น ต้นไม้เหล่านี้มีระยะห่างระหว่างกันค่อนข้างไกล ถึงแม้จะส่งผลกระทบต่อต้นชาที่อยู่รอบๆ บ้าง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก

แน่นอนว่า ต้นชาที่อยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ย่อมได้รับผลกระทบมากกว่าเล็กน้อย เพื่อไม่ให้ต้นชาถูกบังแสงแดด ตอนที่หลี่ชิงเฟิงขุดต้นสาลี่ป่าพวกนี้ เขาก็ได้ทำการตัดแต่งกิ่งของพวกมันเรียบร้อยแล้ว กิ่งก้านที่อยู่ใกล้กับโคนต้นถูกตัดออกจนหมดเกลี้ยง ส่วนต้นสาลี่ป่าที่ต้นไม่สูงมากเขาก็เลือกที่จะไม่ขุดมาตั้งแต่แรก พอเป็นแบบนี้ เมื่อต้นสาลี่ป่าที่เดิมทีก็ค่อนข้างสูงถูกตัดกิ่งด้านล่างออกไป ผลกระทบที่มีต่อการรับแสงแดดและการระบายอากาศของต้นชาก็จะลดลงจนเหลือน้อยที่สุด

และหลังจากผ่านการปรับตัวมาหลายวัน ต้นสาลี่ป่าที่ปลูกไว้ก่อนหน้านี้ก็ค่อยๆ ฟื้นคืนความมีชีวิตชีวากลับมา

เมื่อต้นสาลี่ป่าเข้ามาตั้งรกรากบนภูเขาอิงจุ่ย พวกนกและสัตว์ป่าที่แต่เดิมพอเห็นภูเขาอิงจุ่ยก็เดินอ้อมหนี ต่างก็เริ่มเข้ามาทำรังและตั้งรกรากบนภูเขาอิงจุ่ยแล้ว ในตอนแรกมีนกและสัตว์ป่ามาอาศัยอยู่เพียงเล็กน้อย แต่เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อต้นสาลี่ป่าแผ่ขยายไปทั่วพื้นที่ภูเขา นกและสัตว์ป่าก็ค่อยๆ เพิ่มจำนวนขึ้น