บทที่ 1041 หลูฝูหมิง

คำพูดของถังอี้ซินทำให้ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ หลายคนรู้สึกว่าเรื่องลักลอบซ่อนระเบิดทำมือนี้เป็นเรื่องร้ายแรงมาก มีเพียงชายชราอายุมากไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่คิดเช่นนั้น โดยเฉพาะชายชราคนหนึ่งที่ชื่อว่าหลูฝูหมิง ตลอดเวลาเขาทำหน้าตึงไม่พูดไม่จาเลยแม้แต่คำเดียว แถมบางครั้งยังส่งเสียงแค่นจมูกที่แทบจะไม่ได้ยินออกมาอีกด้วย

ตอนที่ถังอี้ซินกำลังพูด หลี่ชิงเฟิงก็จ้องมองชาวบ้านอย่างละเอียด หลังจากสังเกตเห็นท่าทีของหลูฝูหมิงในวัยเจ็ดสิบกว่าปี ในใจเขาก็คาดเดาได้แล้ว รอจนเลิกประชุม ก็ดึงตัวหลูฝูหมิงเอาไว้พร้อมกับถังอี้ซิน

หลูฝูหมิงเป็นนายพรานเฒ่าในหมู่บ้าน ถึงแม้อายุจะเจ็ดสิบกว่าแล้ว แต่ก็ยังแข็งแรงมาก และดื้อรั้นมากด้วย ไม่ต้องพูดถึงเมื่อหลายปีก่อน เอาแค่สองปีมานี้ เขาก็ยังคงลงนาปลูกข้าวและพืชผลทุกปี แถมพืชผลที่ปลูก ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าคนอื่นๆ ในหมู่บ้านเลย นี่เดิมทีเป็นคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมของชาวนา แต่ในปากของคนในหมู่บ้าน กลับกลายเป็น 'ไอ้แก่หนังเหนียว' ไปเสียได้ แน่นอนว่า ชาวบ้านกล้าเรียกเขาแบบนี้แค่ลับหลังเท่านั้น ต่อหน้าไม่มีใครกล้าเรียกแบบนี้หรอก

หลูฝูหมิงเป็นคนดื้อรั้น อารมณ์ก็ดื้อดึง คิดว่าตัวเองขยันขันแข็งเก่งกาจ ก็เลยมักจะยึดครองที่ดินบนเขาของชาวบ้านคนอื่น ที่ดินบนเขาของชาวบ้านคนอื่นมีมากเกินไป ไม่สามารถถางป่าปลูกพืชได้ทั้งหมด เขาก็ไปถางที่ดินรกร้างของบ้านคนอื่น พอคนอื่นจะเอาคืน เขาก็จะไปฟ้องร้องคนอื่น แถมยังวิ่งไปโวยวายที่บ้านคนอื่น บังคับให้คนอื่นออกค่าธรรมเนียมศาลให้ ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย ประจวบเหมาะกับที่เขาอายุมากแล้ว ไม่กลัวตาย ถ้าใครกล้ามีเรื่องกับเขา เขาจะก่อกวนจนคนคนนั้นอยู่ไม่เป็นสุขเลยทีเดียว ด้วยเหตุนี้ ชาวบ้านที่ถูกยึดที่ดินบนเขาจึงทำได้เพียงกล้ำกลืนฝืนทน คนพวกนี้ก็เลยแอบเรียกเขาว่าไอ้แก่หนังเหนียวในที่ลับ

หลังจากที่หลี่ชิงเฟิงกับถังอี้ซินดึงตัวหลูฝูหมิงเอาไว้ สีหน้าของหลูฝูหมิงก็ดูไม่ค่อยดีนัก ปรายตามองทั้งสองคนแวบหนึ่ง เอ่ยถามว่า "พวกนายดึงฉันไว้ทำไม"