บทที่ 1060 อำเภอหูอัน

สิ้นเสียง ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนที่อยู่ด้านหลังก็เดินตรงเข้ามาหาอากุ้ยอย่างพร้อมเพรียง

แต่ละคนใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาหยิ่งยโส เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เห็นเด็กเมื่อวานซืนอย่างอากุ้ยอยู่ในสายตาเลย

หนึ่งในนั้นตวาดเสียงดังลั่น ชิงลงมือชกหมัดเข้าที่ใบหน้าของอากุ้ยก่อน

ปัง!

อากุ้ยยังคงยืนอยู่ที่เดิมอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน