บทที่ 1064 ลูกนมแพะ

โม่ซินอี๋เห็นทุกคนไม่รังเกียจที่ให้คนต่างแซ่อย่างเธอไปร่วมไหว้สุสานด้วย ก็รู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก ตอนที่เข้าป่า ยังเสนอตัวจะช่วยทุกคนถือของด้วย

แต่ร่างกายที่บอบบางอ่อนแอของเธอแบบนั้น ทุกคนจะยอมให้เธอถือของจริงๆ ได้ยังไงล่ะ มีคนเอ่ยขึ้นว่า "ซินอี๋ เธอแค่ดูแลเสี่ยวฮวาให้ดีก็พอแล้ว ของพวกนี้ของพวกเราไม่ต้องให้เธอช่วยหรอก!”

“ใช่แล้ว เสี่ยวฮวาเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลมาได้ไม่นาน เธอต้องคอยดูให้ดีๆ นะ อย่าให้เธอล้มล่ะ!"

มีคนกระทั่งเอ่ยถามขึ้นมาว่า "เสี่ยวฮวา หนูยังเดินไหวไหมลูก จะให้คุณลุงสะพายขึ้นหลังไหม"

เสี่ยวฮวาเดินตามอยู่ข้างกายแม่ จับมือแม่ไว้ พลางส่ายหน้าอย่างแรงแล้วเอ่ยว่า "ไม่ต้องค่ะ หนูเดินเองได้ค่ะ!”