บทที่ 1121 รีบตายรีบไปผุดไปเกิด

โจวเหว่ยโปประเดี๋ยวก็หัวเราะ ประเดี๋ยวก็กัดฟันกรอด

สีหน้าดูเหี้ยมเกรียมเป็นพิเศษเพราะความรู้สึกดีใจและโกรธแค้นปะปนกันไป มือของเขาลูบไล้ไปบนใบหน้าของเจี่ยงปิง แตะลงไปเบาๆ แต่ทันใดนั้น ก็เงื้อมือขึ้นสูง แล้วตบลงมาอย่างแรง

พร้อมกับเสียงตบฉาดดังขึ้น ศีรษะของเจี่ยงปิงก็หันขวับไปด้านข้างในทันที

โจวเหว่ยโปยกมุมปากขึ้น หันกลับไปมองประตูห้องที่ปิดสนิทแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันกลับมาจ้องมองเจี่ยงปิงอีกครั้ง ตอนนี้เจี่ยงตงไหลก็หมดสติไปแล้ว ไอ้สารเลวหลี่ชิงเฟิงนั่นก็คาดว่าคงจะไปปรโลกแล้วเหมือนกัน เจี่ยงปิงก็หมดหนทางเยียวยาแล้ว!

ทุกสิ่งทุกอย่างช่างสมบูรณ์แบบเสียนี่กระไร