บทที่ 1166 ช่างงดงามเช่นนี้

"ใช่แล้วครับคุณย่าหวัง ไม่แน่ว่าในอนาคตคุณย่าอาจจะได้อุ้มเหลนก็ได้นะครับ!"

คำพูดนี้ของหลี่ชิงเฟิงทำเอาหวังจวี๋เฟินหัวเราะร่าออกมา เสียงหัวเราะฮ่าๆ ดังขึ้นหลายครั้ง ทำให้น้ำตาที่เพิ่งจะเช็ดแห้งไปกลับมาไหลรินเพราะความขบขันอีกครั้ง

"ชิงเฟิง เธอนี่ช่างรู้จักพูดเอาใจฉันจริงๆ!"

"ถ้าฉันมีโอกาสได้อุ้มเหลนจริงๆ ถึงตอนนั้นฉันจะเชือดไก่เชือดเป็ดในบ้านมาต้อนรับเธอให้หมดเลย!"

"จะมาต้อนรับผมทำไมกันล่ะครับ ผมไม่ได้เป็นคนทำให้คุณย่าได้อุ้มเหลนสักหน่อย" หลี่ชิงเฟิงเอ่ยหยอกล้อ